Forum Bieszczady - BieszczadzkieForum.pl

Przeszukując sieć przy okazji Forumowego Konkursu Wiedzy natknąłem się na informację o GOT. Przeraziła mnie moja niewiedza i postanowiłem się dokształcić, bo mimo kilku wypadów w góry wszelakie nie słyszałem o takim ustrojstwie
Nasunęło mi się kilka refleksji, którymi chciałbym się z Wami podzielić.

Pierwsza rzecz to proste pytanie, czy zdobywanie odznak, kolejnych stopni nie przysłoni radości z przebywania w górach? Tak się zastanawiam, czy kandydat do takiej odnaki nie będzie po górach biegł, żeby jeszcze jeden punkt, jeszcze trochę do normy...

Druga rzecz to sama idea, wydaje mi się być reliktem minionej epoki - nawet same nazwy - moja ulubiona to przodownik turystyki górskiej. Czy ma to rację bytu w dzisiejszych czasach, czy nie "umrze śmiercią naturalną"?

No i ostatnia refleksja - bardzo mi sie podoba jednak ta idea - dobrze zbalansowana (bez pogoni za punktami) jest dużym bodźcem do poznawania gór i cieszenia się wrażeniami z turystyki górskiej. Oprócz tego wydaje mi się być ciekawym sposobem stawiania sobie wyzwań(cel można zmierzyć i zweryfikować) Chyba się tego lata skuszę i zanotuję swoje bieszczadzkie spacery, żeby zamienić je na punkty...

Ciekaw jestem Waszych przemyśleń, opinii, a może i doświadczeń związanych z tą, bądź co bądź, formą promocji gór i turystyki.

Jeśli post jest w złym dziale proszę o jego przeniesienie - jakoś tak nigdzie mi nie pasował

Ja jestem dumna posiadaczką odznak GOT Popularnej, Małej Brązowej i Małej Srebrnej, ale nie zauważyłam u siebie pogoni za punktami, może to przez to , że generalnie ciężko zmusić się do biegania pod górę ... ... Zdobywanie odznak najbardziej rozpropagowane jest wśród młodzieży, gdyż przynajmniej kiedyś zajmowały się tym Szkolne Koła Turystyki Górskiej... Punkty leciały sobie same gdzieś tam, w trakcie obozów wędrownych, rajdów, złazłów i innych takich... A największą frajdą było zdobywanie pieczątek w książeczce GOT, jako potwierdzeń... Teraz z przyjemnością czasem odkurzam te moje starocie i przypominam sobie miejsca, w których byłam, a które już uleciały z pamięci...

Nie odbieram tego jako przeżytek, a że jest to określone dokładnym regulaminem, to chyba dobrze ...

karabin_bojowy napisał(a):Nie odbieram tego jako przeżytek, a że jest to określone dokładnym regulaminem, to chyba dobrze ...

No właśnie z tym się także zgadzam, bardzo dobrze, że są reguły i przepisy. Z tym "przeżytkiem" raczej miałem na myśli terminologię - ten przodownik mi się tak socrealistycznie kojarzy:) - wiem uczepiłem się. Zastanawia mnie też fakt, czy jeśli moje pokolenie się zestarzeje, ktoś będzie jeszcze zdobywał takie odznaki. Zwróć uwagę, że młodzi ludzie spędzają teraz bardzo dużo czasu przed komputerem. Dorzucając do tego zanikające powoli harcerstwo i postmodernizm wyciągam daleko idące i odważne spostrzeżenie, że nie będzie komu zdobywać odznak, a góry mogą świecić pustkami.

Dobra kończę bo mocno pesymistycznie piszę

to się dooptymizuj, Skazańcze
a co do GOT, to ogarnął mnie szok po Twym poście. Naprawde nie znałeś tej odznaki? A OTP (Odznaka Turystyki Pieszej)? To kanony , co prawda może teraz nie są tak popularne, jak jeszcze 30 lat temu ( o matuchno!!!), ale jednak gdzie bym nie była, to widzę ludzi, gł. młodych, czekających po pieczątki czy to w schroniskach, czy punktach IT. Sa jeszcze rowerowe, kajakowe, jeździeckie i pewnie inne też, ale tych nigdy jakoś nie zdobywałam, więc nie wiem dokładnie , jak się zwą. Pytasz, czy to ma sens? W/g mnie ma, jak najbardziej. Ja już , co prawda, punktów nie liczę, ale moje dzieci , i owszem. Mają już popularną i brązową, a do srebrnej brakuje dosłownie kilku punktów. No i cała frajda to te pieczątki Mnie juz po prostu nic nie musi zachęcac do pójścia w góry, mnie trzeba stamtąd siłą wyciągać , ale dzieci czasem potrzebują motywacji, jakiejś rywalizacji, no i jakby nie patrzył -odznaka to nagroda. I wcale nie twierdzę, że dorośli nie mogą zdobywac punktów do GOT. Wiem, że liczą , dokumentują i odznaki zdobywają. I jest to przeciez satysfakcja murowana

Wyzwaniem sa dla mnie OInO, czyli Odznaki Imprez na Orientację... nawet brałam udział w jakichś zawodach pod Zielona Góra ... Wróciłam z nogami jak po krwawym horrorze, ale w pełni szczęśliwości z trzecim miejscem ... o szczegółach wszelkich odznak i zasad ich zdobywania, dowiesz się w każdym oddziale PTTK ...

oczywiście, jak zawsze i wszędzie , znajdą się i przeciwnicy tego typu imprez i sposobów zwiedzania kraju, ale ja osobiście polecam. A jesli chodzi o chodzenie, vel bieganie na orientację, to super zabawa. Swego czasu , jako młodzież, byłam w tym nawet całkiem dobra

lidkru napisał(a):to się dooptymizuj, Skazańcze

Postaram się - w sumie optymizm zaczyna na mnie spływać z każdej strony, odprężę się i dooptymizuję gdy rada mojego instytutu podejmie stosowne uchwały...

lidkru napisał(a):a co do GOT, to ogarnął mnie szok po Twym poście. Naprawde nie znałeś tej odznaki?

Nie znałem. Stonka turystyczna ze mnie, jeśli wyjeżdzałem w góry to tak o na weekend i zwykle kończyło się na siedzeniu w pensjonacie ew. pobliskim barze. Na bardziej zaawansowane lata naszła mnie chęć na turystykę (i większe zasoby finansowe) to i się dokształcam. A wiesz jakim dla mnie było szokiem odkrycię GOTki?. Dziś odwiedziłem oddział PTTK (idąc za radą karabinu_bojowego:P), nabyłem regulamin i książeczkę (a jakże!) i zamierzam dzielnie zbierać punkty

lidkru napisał(a): Sa jeszcze rowerowe, kajakowe, jeździeckie i pewnie inne też

ciekawa jest jeszcze odznaka GSB (Głównego Szlaku Beskidzkiego) najmłodsza ze wszystkich. I są już zdobywcy:) czyli w sumie ma to wszystko głębszy sens... z tym, że dla mnie nie jako motywacja do wyjazdu w góry a stawianie sobie jakiegoś celu wyzwania. Wiecie zapaliłem się do zdobywania owych pieczątek:P

no to i świetnie, że się zapaliłeś, tak trzymać!! A o GSB to jeszcze nie słyszałam, oświeciłeś mnie, ale to się świetnie składa, bo od roku truję mężowi, żebyśmy spróbowali przejść cały, od Ustronia do Wołosatego. Problem polega na kolejności, ja chcę zacząć w Ustroniu, a on w Wołosatem. Ja chcę zakończyć w najpiękniejszym miejscu , a on się boi, że nie damy rady całego, więc chociaż w Bieszczadach pobędziemy Pewnie skończy się na tym , że będziemy robić po kawałku, bo przecież nikt mi nie da miesiąca urlopu

Cieszę się, że mogłem się na coś przydać:) poniżej wrzucam link do regulaminu GSB.

http://www.radlin.pl/sokol/gorska/regulaminy/gsb1.pdf

a co do kierunku - ja bym tam obstawał przy Twoim - koniec koniecznie w Bieszczadach:)

lidkru napisał(a):bo od roku truję mężowi, żebyśmy spróbowali przejść cały, od Ustronia do Wołosatego. Problem polega na kolejności, ja chcę zacząć w Ustroniu, a on w Wołosatem

To jeszcze podrzucę Ci co wygrzebałem w sieciowych odmętach - co prawda kierunek według Twojego Ślubnego, ale siła i perswazja kobiet robi swoje

http://kornel-1.webpark.pl/index.html

IMHO bardzo ciekawa relacja, sporo wskazówek i podpowiedzi co do wędrowania po GSB. Autor nawet pokusił się o przekrój wysokości. Jednym słowem warto poczytać