Forum Bieszczady - BieszczadzkieForum.pl

Istniała do 1947roku prześlicznie położona wieś Zawój. Położona wysoko nad przełomem Wetliny została zniszczona. Pozostały zarośnięte fundamenty i cisza tego miejsca. W dole Wetlina tworzy rez. Sine Wiry. Byłem tam dawno temu i szczerze przyznam poczułem dreszcz historii w upalne południe w środku lata.
Czy ktoś potafi napisać coś wiecej na temat wsi ?

DeWuLot 78 napisał(a):Czy ktoś potafi napisać coś wiecej na temat wsi ?

Nie sposób byłoby tu pisać bądź przepisywać o historii tejże wsi, zwłaszcza że "coś więcej" może mieć różne znaczenia. Na początek warto zajrzeć do Słownika Hist-Kraj. cz.II Gmina Cisna. Znajdziesz tam w miarę szeroki opis historii Zawoju, obiektów sakralnych, zdjęcia, mapki, plany katastralne, nazewnictwo, wykaz przedwojennych nazwisk, itp.

Pewien autor podaje : "Przykładem,, zrusinowania,, się była wieś Zawój.Zasiedlona przez ludność polską, która po około stu latach w wyniku uczęszczania do cerkwi posługiwała się już dialektem ,,rusińskim,, i podczas wysiedleń w 1947 roku uznana została za Ukraińców". Cytat pochodzi z książki Stanisława Żurka pt. UPA w Bieszczadach. Nie chcę recenzować pracy tego autora ale odnoszę wrażenie , że jest on żarliwym patriotą co może mieć wpływ na obiektywizm jego pracy. Osobiście sądzę, że po rozbiorach Wiedeń był zainteresowany rugowaniem polskości na tych terenach w bardzo różny sposób. Świadczy o tym niechętny stosunek do szlachty polskiej-bastionu polskości na tym terenie.

Żarliwy patriota. Fajne określenie, mi bardziej nasuwa się na usta słówko nacjonalista. O takich jak on nie wspomina się w dobrym towarzystwie. Książki wydawnictwa Notrom są specyficzne, to typowe gadzinówki, propaganda w najgorszym stylu. Żurek, Prus, Korman (chyba o książce tego ostatniego i na tym forum pisała lucyna) nie mogą być traktowane jako źródło. Mi osobiście Nortom kojarzy się z pewnym incydentem, to wydawnictwo zostało wyrzucone z targów książki w Berlinie. To też świadczy o poziomie prezentowanej w nich wiedzy.

Tak. To są trudne i zawiłe tematy, tragiczne czasy dla mieszkańców tych obszarów. Mam osobiste miłe i zarazem przykre doświadczenie z pobliskiego Buka/Buku.
Upalny lipiec 1984 roku. Paliwo na kartki, a nasza grupa znajomych z Bydgoszczy samochodami pojechała w Bieszczady. Paliwo owszem na kartki w całej Polsce, prócz dawnego CPN-u Cisna - Dołżyca. Tam sprzedawca ps. Rumcajs kazał mam kartki wsadzić sobie w ...ę i płacić gotówką za ukraińskie czerwone paliwo. To miłe doświadczenie, ale następnego dnia w Buku spadł obfity deszcz. Solinka zamieniła się w Mekong. Zaczęła się pogoń za czystą wodą. Trafiłem z kolegą do chyba jedynego domu w Buku z widoczną z drogi studnią. Ale my ludzie grzeczni z miasta zapytaliśmy gospodynię o zgodę na zalanie dwóch wiader. Kobiecina odpowiedziała dosłownie "ne ma wody, wasza woda tam" wskazała na brudną Solinkę.
Kolega posłał jej wiązkę pozdrowień dla jej chyba łemkowskiego pochodzenia, wraz ze stwierdzeniem o niedokładności przeprowadzonej akcji Wisła, ale go powstrzymałem. Tak to dobrze zapamiętałem.