Forum Bieszczady - BieszczadzkieForum.pl

W naszym regionie ukazują się ciekawe, niskonakładowe, niszowe czasopisma. Niestety, niewiele osób ma do nich dostęp, większość z nas nawet nie wie, że są wydawane. Proponuje więc tu zamiszczać informacje o takich wydawniczych ciekawostkach.

" Oikoumene Carpathia" Pismo Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach
1 numer zawiera:
- "Wprowadzenie"
- "Słowo ks. biskupa Edwarda Białogłowskiego wygłoszone w dniu poświęcenia pomnika Sługi Bożego Papieża Jana Pawła II i otwarcia Centrum Kultury Ekumenicznej w Ośrodku Caritas w Myczkowcach",
- "Kościół na pograniczu polsko-słowacko-ukraińskim-spojrzenie w przeszłość" Ks. Stanisław Nabywaniec Rzeszów UR
- "Kościoły siostrzane Kilka refleksji na tle dotychczasowego dialogu katolicko-prawosławnego" Ks. Stanisław Józef Koza Lublin KUL
- " Zróżnicowanie etnograficzne południowo-wschodniej Polski" Ks. Janusz Mierzwa Warszawa UKSW
- " Wybrane opinie o CKE"Czasopismo można nabyć w Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach

"Visit Rzeszow and Podkarpackie magazine "to bezpłatny kwartalnik-przewodnik wydawany przez Punkt Informacji Turystycznej w Rzeszowie. Ukazuje się w dwóch językach polskim i angielskim w nakładzie 5 tys. sztuk. Promuje interesujące miejsca turystyczne, imprezy kulturalne, produkty turystyczne. Cieszy się dość dużym uznaniem wśród osób zajmujących się reklamą i promocją regionu.
Przed sobą mam 6 numer wiosna 2008, a w nim
- Informacje ogólne
- Przewodnik po mieście
- Rzeszów to miasto niezwykłe
- Zabytki
- Rzeszów- odkrywanie legendy
- Galerie, muzea, teatr, filharmonia
- Aktywny wypoczynek
- Kalendarz imprez
- Polecamy
- Podkarpackie zaprasza
- Turystyka konna na Podkarpaciu
- Magiczne miejsca Podkarpacia (tym razem zamki)
- Regaty o puchar Soliny
- Podkarpacki Klub Biznesu
Czasopismo można dostać w informacji turystycznej (trasa podziemna), na lotniskach, w biurach podróży itd
Ich strona to
http://www.RzeszowZaprasza.pl" target="_blank" target="_blank

"Wędrowiec Małopolski" czasopismo wydawane przez PTTK Rzeszów - znajduje się w nim wiele ciekawych artykułów dotyczących Podkarpacia i nie tylko. Wędrowiec pisany przez przewodników rzeszowskich jak i również przewodników z regionu stanowi ciekawą lekturę i nierzadko uzupełnienie wielu wydawnictw krajoznawczych.
Wędrowca Małopolskiego można nabyć w Rzeszowskim Oddziale PTTK na rynku głównym.

Dziś miałam okazję pogadać z Jaśkiem Joniakiem, znanym, bieszczadzkim fotografikiem, który społecznie wydaje gazetkę "Echo zielonych wzgórz". Jest to coś w rodzaju broszury, podobnej do tych wydawanych w latach 80-tych przez Solidarność. Przed sobą mam nr 17, gazeta wydawana jest od 2000 r. Jest ona specyficzna, zdecydowanie demaskatorska. Kilkakrotnie rozmawiałam i słuchałam Jaśka myśląc, że niewiele jest prawdy jest w tym co On mówi. Okazało się jednak, że miał wiele racji, niektóre osoby zostały aresztowane.
W numerze znajduje się:
"Bohaterska postawa Marcina Wronowskiego"
"Ekonomista"
"Agenturalna przeszłość Sawińskiego"
"Odwołanie prokuratora"
"www.dobrzypolitycy.pl"
"Co w elektrowni"
"Dobry łójt"
"Trzy wyroki"
Ten ostatni artykuł postaram się przetoczyć w całości
"Ja i mój kolega redakcyjny tej gazety zostaliśmy oskarżeni z powództwa prywatnego Zbigniewa Sawińskiego, Stanisława Skalskiego i Ryszarda Krasickiego, o pomówienie prasowe tj. o przestępstwo z art.212&1 i 2 Kk. Zapadły trzy wyroki skazujące mnie na karę grzywny. Zleceniodawca tych wyroków chciał nas ukarać obu, mimo, że teksty te napisałem ja co potwierdziłem podczas rozprawy na sali sądowej. Dyspozycyjny sąd w Lesku ukarał mnie i Witka. Dopiero sąd drugiej instancji w Krośnie uniewinnił mojego kolegę. Najistotniejsze w tym jest to, że w sentencjach tych wyroków sąd nie nakazał przeprosić poszkodowanych. Była to bardzo przemyślana decyzja sądu, gdyż ja na pewno nie przeprosiłbym tych osób. Kodeks postępowanie karnego nie przewiduje zamiany takiego nie przeproszenia na grzywnę, tylko zamianę na areszt. Na co po cichu liczyłem, a wtedy sprawa nabrałaby rozgłosu gdyż byłbym drugim dziennikarzem w Polsce, którego trzeba by było wsadzić do więzienia. Na to układ nie mógł sobie pozwolić, bo sprawą zainteresowałaby się szeroka opinia społeczna. Spotkałem się z opinią, że te wyroki oberwałam raczej za odważne pisanie o polityku z górnej półki w naszym regionie".

Gazetkę można dostać bezpłatnie w kiosku Jaśka w Solinie. To pierwszy od szosy, bardzo charakterystyczny w kształcie wozu. Można tam kupić oprawione zdjęcia Jaśka, książki (polecam, gdyż są tam z 10% tańsze niż w księgarniach), mapy, widokówki, a przede wszystkim pogadać sobie z Jaśkiem.

Wczoraj po raz pierwszy kupiłam miesięcznik społeczno-kulturalny "Ciśniańskie echa" wydawany przez GCKiE w Ciśnie. Kosztuje 3 zł, można nabyć go w prawie każdym sklepie na terenie gminy. Jak na wydawnictwo gminne stoi na dość wysokim poziomie. Gazetkę otwiera apel Pani Wójt zamieszczony w dziale Wieści Gminne. Renata Szczepańska prosi mieszkańców gminy aby wzięli udział w ankiecie dotyczącej budowy stacji narciarskiej w Przysłupiu. Jak będę miała trochę czasu to fr. zamieszczę w wątku o wyciągu na Jaśle. Ta gazetka jest tworzona w dużej mierze przez Krzysztofa Antoniszczaka (tego co to wlazł w wartki nurt zakapioryzmu ). Kolega przewodnik okazał się człowiekiem renesansu i pisze o wszystkim: zarybianiu rzek i potoków (jest prezesem koła PZW "Solinka", umieszcza reklamy nowego kursu na przewodnika beskidzkiego przez siebie organizowanego, o "Winnicach w państwie ciśniańskim"- muszę przyznać iż ciekawe wiadomości zgromadził, kuchni bojkowskiej. Duża część gazetki poświęcona jest echom parafialnym. W sumie warta przeglądnięcia ciekawostka pokazująca nam życie w gminie Cisna.

Dziś chciałabym przedstawić ogólnopolskie wydawnictwo w pewnym zakresie poświęcone naszemu regionowi. Jest to rocznik "Biuletyn nr 17 2008" wydawany przez ogólnopolską organizację ekologiczną Komitet Ochrony Orłów. Można go bezpłatnie otrzymać wraz z innymi wyjątkowo ciekawymi broszurami poświęconymi ptakom szponiastym. http://www.koo.free.ngo.pl" target="_blank
Biuletyn ma bardzo skromną szatę graficzną, nie ma w nim zdjęć, jest tylko kilka rysunków i mapek poglądowych.

Tytuł: "Biuletyn Komitetu Ochrony Orłów"
Stron: 56
ISSN: 1507-3580
Wydawnictwo: Komitet Ochrony Orłów

Spis treści
Szanowni Czytelnicy!
Raport z działalności ochrony orłów w 2007 r
- Ochrona bielika Haliaeetus albicilla
- Aktywna ochrona rybołowa...
- Badanie i ochrona orlika krzykliwego
- Ochrona orlika grubodziobego
- Ochrona karpackiej populacji orła przedniego
- Monitoring kani rudej
- Ochrona puchacza
- Ochrona bociana czarnego
Baza danych
Program edukacyjny Co w trawie piszczy?
Przewodnicy do świata ptaków
Konkursy
Biuro KOO
Kartoteka ptaków martwych i osłabionych
Ranking najaktywniejszych członków komitetu
Walny zjazd Komitetu Ochrony Orłów
Sprawozdanie finansowe z działalności...
Europejski Fundusz Rolny szansą czy zagrożeniem dla awifauny krajobrazu rolniczego
Kampania Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków Rolnictwo przyjazne przyrodzie
Monitoring pospolitych ptaków lęgowych w Polsce
Metodyka oceny zmian liczebności ptaków drapieżnych na rozległych przestrzeniach badawczych
Eksterminacja zwierząt i ptaków drapieżnych w lasach rządowej guberni radomskiej w połowie XIX w
Bez tytułu
Ochrona rzadkich ptaków szponiastych, puchacza i bociana czarnego na terenie Biebrzańskiego...
Ocena znaczenia obszaru Nadleśnictwa Międzyrzecz dla ochrony i zachowania kani czarnej...
Cieśnina Giblartarska-liczenie ptaków migrujących do Afryki

Kilka informacji zaciekawiło mnie do tego stopnia, że skontaktowałam się z p. Marianem Stojem odpowiedzialnym za region południowo-wschodniej Polski. Po pierwsze prawdą jest, że na Podkarpaciu gniazdują bieliki. W biuletynie jest wymienione 1 gniazdo, w tym roku mamy aż 2. Smutna informacja to taka, że nie występują u nas w Karpatach ale na północy województwa. Po drugie nie mamy jednak orlika grubodziobego. Komisja Faunistyczna stwierdziła jednoznacznie, że w okolicach Wołosatego to był orlik krzykliwy. Po trzecie i to najciekawsze mamy po dwie gniazdujące pary gadożera i orzełka. Oczywiście u nas.

"Ochrona karpackiej populacji orła przedniego Aquila chrysaetos" str.17-18
"[...] Coraz więcej faktów dowodzi, że liczebność i rozpowszechnienie orła przedniego w Karpatach wzrasta. Stwierdzenie pewnego gniazdowania w Gorcach oraz nowych rewirów na terenie Beskidu Wyspowego i Karpat Wschodnich wskazuje na tendencje ekspansywne. Szczegółowa inwentaryzacja, jaką prowadzono w latach 19998-2000, nie wykazała orła przedniego w tych regionach. Na północy kraju wciąż znamy jedno stanowisko lęgowe. Po wielu latach nieefektywnych lęgów w 2007 roku odnotowano tutaj sukces gniazdowy.
Powierzchnię areału lęgowego zajmowanego w poszczególnych latach przez orła przedniego określono poprzez dowiązanie współrzędnych geograficznych zajmowanych stanowisk do siatki kwadratów o boku 10 km. Wykorzystano w tym celu zarejestrowane w bazie danych KOO stanowiska lęgowe wykryte w latach 2000-2006. Łącznie wyznaczono w ten sposób 46 miejsc gniazdowania (lub potencjalnego gniazdowania) orła przedniego dowiązanych do 40 kwadratów siatki. Tworzą one zbiór stanowisk przewidzianych do kontroli terenowych w ramach monitoringu. W 2007 roku obecność orła przedniego potwierdzono w 24 kwadratach. Areał lęgowy obejmuje zatem aktualnie ok. 2400 km2, zaledwie 0,8 % powierzchni kraju. Doświadczenia zgromadzone w regionie Polska SE (dawna nazwa Małopolska) wskazują, że orły przednie chętnie wykorzystują sztuczne gniazda. Ma to niebagatelne znaczenie w ochronie tego gatunku, ponieważ daje możliwość zatrzymania ptaków w miejscach sprzyjających gniazdowaniu. Po zniszczeniu gniazda zdarza się, że para buduje nowe w zbyt młodym lub intensywnie penetrowanym lesie, co z reguły kończy się niepowodzeniem. Platformy dla orłów budowane są przez Mariana Stója (Koordynator regionalny). W 2007 roku wybudowano jedno sztuczne gniazdo w nadleśnictwie Komańcza, gdzie zniszczenie naturalnego gniazda spowodowało śmierć pisklęcia. Platforma jest aktualnie wykorzystywana przez orły przednie.
W 2007 roku populacja orła przedniego w Polsce osiągnęła bardzo wysokie parametry rozrodcze. Sukces gniazdowy przewyższa przeciętny poziom tego wskaźnika o 20 %. Odnotowano ponadto szósty od 1993 r. przypadek szczęśliwego odchowu dwóch piskląt."
"

Wrzesień upływa w Bieszczadach pod znakiem dobroci dla lucyny Wink
Książki piętrzą się, wczoraj wróciłam z Sanoka z pełną reklamówką publikacji. Od Kolegi Przewodnika Piotrka Kutiaka dostałam kilka bardzo interesujących wydawnictw, resztę nabyłam wędrując po zakamarkach różnych księgarni. Wśród nich był "Ekoregion Karpacki Magazyn Ekologiczny" czasopismo, które już, niestety, zniknęło z rynku. A szkoda. Piotrek był w kolegium redakcyjnym więc od pewnego czasu "dręczyłam go" chcąc wpisać tę gazetę do katalogu. Dostałam jeden egzemplarz.
W sumie ukazało się dwa numery. Oba bezpłatne. Moim zdaniem niezwykle interesujące i ładnie wydane. Periodyk powstał dzięki staraniom Okręgu Bieszczadzkiego Ligi Ochrony Przyrody w Sanoku, nakład 1800 egzemplarzy. Jego wydanie sfinansował Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Rzeszowie.


Spis treści:
Bieszczadzkie żubry mają się dobrze.
Dylematy polityki ekologicznej
Akcja Carpatica stacja badania wędrówek ptaków
Beskid Niski - kraina łagodnych wzgórz
Wzgórza stepowych reliktów
Wpływ zanieczyszczeń powietrza na różnorodność biologiczną
Zielone miasto
Ogród Botaniczny Uniwersytetu Lwowskiego
Osobliwości przyrody w Parku Miejskim w Przemyślu
Zbiorniki zaporowe na Sanie - ichtiofauna zbiornika solińskiego
Znaczenie gospodarcze ptaków wodnych
Granice powszechnego korzystania z wód śródlądowych
Ekomuzeum w Lutowiskach
Tajemnice Gór Słonnych


Długo zastanawiałam się fragment którego artykułu mam wrzucić. wybór trudny. gdyż pisali tu: Edward Marszałek, Józef Hordowski, Bartłomiej Kielski-Bardanaszwili i in.
Wybrałam fragment "Tajemnic Gór Słonnych" Piotrka Kutiaka z prostego powodu. Prywata kłania się. Pod Górami Słonnymi urodziłam się, wychowałam i mieszkam, codziennie chodzę po nich spacerując z psem. Są piękne i bardzo cenne pod względem przyrodniczym. To one miały być otuliną projektowanego Turnickiego Parku Narodowego.

"Tajemnice Gór Słonnych" Piotr Kutiak
"[...] Dziedzictwo natury i kultury
Bogactwo drzewostanów, wiekowe drzewa, bioróżnorodność siedlisk oraz ostoje chronionych przedstawicieli flory i fauny, zaowocowało powstaniem w 1992 roku na omawianym terenie Parku Krajobrazowego Gór Słonnych. Znaczną część Gór Słonnych objęto ochroną rezerwatową.
Rezerwaty "Dyrbek", "Buczyna w Wańkowej" mają pod ochroną wiekowy drzewostan z osobliwościami dendrologicznymi. Rezerwat "Polanki" w Bykowcach chroni naturalne zbiorowisko żyznej buczyny karpackiej z pomnikami przyrody nieożywionej, mającej postać ciekawych wychodni skalnych. Stanowi on wielką atrakcję dla wycieczek szkolnych, ponieważ znajduje się na nim interesująca ścieżka dydaktyczna, urządzona przez leśników. Najbardziej znany i odwiedzany przez turystów jest jednak rezerwat "Góra Sobień'. Chroni on karpackie zbiorowiska roślinne, endemiczne kręgowce oraz ruiny zamku. Ścieżka dydaktyczna, której początek znajduje się właśnie na Górze Sobień, wprowadza zwiedzających w zagadnienia z zakresu gospodarki leśnej, oraz prowadzi przez piękne i urokliwe miejsca Gór Słonnych.
Słone źródła wypływające ze stoków gór od stuleci wykorzystywane były przez miejscową ludność do pozyskiwania soli. Według źródeł znajdujące się w Tyrawie Solnej żupy istniały już w XV w. Dziś źródła wód w Parku Krajobrazowym Gór Słonnych zawierają cenne minerały, tworzą barwne wycieki w pobliżu potoków. Podążając ścieżkami wydeptanymi przez mieszkańców okolicznych miejscowości oraz zwierzęta leśne: sarny i jelenie, możemy odkryć ich walory.
Kolejnym bogactwem omawianego terenu są złoża ropy naftowej, obecnie będące już na wyczerpaniu. Dużym zainteresowaniem zwiedzających cieszą się przekraczające 300 m. odwierty w Ropience sprzed II wojny światowej oraz liczne kopanki powstałe w 1886 r. Świadczą one o ukrytych w ziemi złożach roponośnych."

Ostatnio opowiadałam Wam o ciekawej sesji naukowej, która odbyła się w ośrodku Caritas w Myczkowcach. To było już trzecie spotkanie poświęcone pograniczu kulturowo-religijnemu polsko-ukraińsko-słowackiemu i ekumenizmowi. Miałam mieszane uczucie słuchając chaotycznych moim zdaniem wykładów. Jeden z moich Kolegów, który uczestniczył we wszystkich trzech spotkaniach powiedział, że miał podobne zastrzeżenia ale zostały one pogrzebane, gdy sięgnął "Oikoumene Carphatia Pismo Centrum Kultury Ekumeniczne w Myczkowcach". Mam nadzieję, że ze mną stanie się podobnie. Jestem bowiem po lekturze dwóch numerów. Czekam na trzeci.
Moich zdaniem pierwszy jest interesujący, drugi zaś powinien stać się lekturą obowiązkową przewodników i wszystkich miłośników Bieszczadów.
Pierwszy numer rocznika wydany w 2008 roku zawiera materiały z I sesji. Numer otwiera Wprowadzenie pióra ks. dyrektora OWR Caritas Bogdana Janika i "Słowo ks Biskupa Edwarda Białogłowskiego wygłoszone w dniu 16 października 2007 r z okazji poświęcenia pomnika Sługi Bożego Papieża Jana Pawła II i otwarcia Centrum Kultury Ekumeniczne w Ośrodku Caritas w Myczkowcach". Ks. Stanisław Nabywaniec z UR wygłosił niezmiernie interesujący wykład "Kościół na pograniczu polsko- słowacko-ukraińskim-spojrzenie w przeszłość" opisując historię organizmów państwowych i jednostek kościelnych na przełomie ponad tysiąca sięgając aż do misji cyrylo-metodiańskiej. Równie ciekawy okazał się wykład ks. Józefa Kozy z KUL poświęcony dialogowi katolicko-prawosławnemu "Kościoły siostrzane Kilka refleksji na tle dotychczasowego dialogu katolicko-prawosławnego". Ks Janusz Mierzwa z UKSW zajął się "Zróżnicowaniem etnograficznym południowo-wschodniej Polski". Wykład moim zdaniem bardzo pouczający, gdyż Autor przedstawił zagadnie wszechstronnie, rozpatrując je także w kontekście Europy.


Zajrzyjcie proszę tu
www.myczkowce.org.pl/index.php?option=c ... &Itemid=68

Spis treści
- Wprowadzenie
- Słowo Ks. Biskupa Edwarda Białogłowskiego wygłoszone w dniu 16 października 2007 r z okazji poświęcenia pomnika Sługi Bożego Jana Pawła II i otwarcia Centrum Kultury Ekumenicznej w Ośrodku Caritas w Myczkowcach
- Kościół na pograniczu polsko-słowacko-ukraiński - spojrzenie w przeszłość (ks. Stanisław Nabywaniec)
- Kościoły siostrzane. Kilka refleksji na tle dotychczasowego dialogu katolicko-prawosławnego (ks. Stanisław Józef Koza)
- Zróżnicowanie etnograficzne południowo-wschodniej Polski (ks. Janusz Mierzwa)
- Wybrane opinie o CKE

Tytuł: "Oikoumene Carpathia Pismo Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach"
R 1 (2008) NR 1
Redakcja: ks. mgr Bogdan Janik
Stron: 64
ISBN: 978-83-61312-27-7
Wydawnictwo: Ośrodek Wypoczynkowo-Rehabilitacyjny w Myczkowcach
Myczkowce 2008

Cena 6 zł

Artykuł ks. Janusza Mierzwy z UKSW Warszawa
składa się z kilku części:
- Z perspektywy kontynentu
- Z perspektywy regionu
- Z perspektywy pogranicza
- Grupy etnograficzne
- Jedność w różnorodności
- Ludność pogranicza polsko-ruskiego
- Mieszkańcy Bieszczadów i Beskidu Niskiego
* Bojkowie na Podkarpaciu
* Łemkowie na Podkarpaciu
* Budownictwo mieszkalne
* Cerkiewne budownictwo sakralne na Podkarpaciu
* Układ ikonostasu w cerkwi grekokatolickiej
* Karpackie ikony
*Pogórzanie
* Dolinianie
* Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach
* Odpust w Łopience wg Zygmunta Kaczkowskiego w "Mężu Szalonym"


"Zróżnicowanie etnograficzne południowo-wschodniej Polski" Ks. Janusz Mierzwa str. 39-41

"[...]
Z perspektywy regionu
Jan Paweł II mówiąc o integracji europejskiej w sferze kulturowej podkreśla, iż "ów jednoczący ruch <<musi uwzględnić, na każdym etapie mentalność i istniejące realnie możliwości. Europa skalda się z narodów o wspaniałej przeszłości, z kultur z których każda ma swoją oryginalność i wartość. Trzeba będzie zawsze czuwać nad ich zachowaniem, unikając zacierania różnic, które prowadziłyby do ich zubożenia>>".

Z perspektywy pogranicza
Wyróżniając odrębności narodowe, etniczne i etnograficzne można posłużyć się zarówno kryteriami obiektywnymi tj. historycznej trwałości więzi grupowej oraz pochodzenia narodowego, jak i subiektywnymi, tzn. analizując świadomość tożsamości członków danej grupy. Biorąc pod uwagę te 2 kryteria można wyróżnić trzy kategorie grup mniejszościowych:
1. Do pierwszej kategorii należy zaliczyć te grupy, które swój mniejszościowy status wywodzą z faktu przynależności do historycznej wspólnoty narodowej, posiadającej własne państwo lecz znajdujące się w granicach innego państwa. Ze względu na genezę pochodzenia tych grup można wyróżnić w tej kategorii 2 rodzaje takich społeczności:
a) Zbiorowości terytorialne, odrębne językowo i - w większości - wyznaniowo. Występują one najczęściej w pasie przygranicznym;
b) Zbiorowości o imigracyjnym rodowodzie, pozbawione poczucia związku z własną społecznością. Na ternie Polski są to głównie mniejszości: żydowska, grecko-macedońska, ormiańska, rosyjska i wietnamska.

Grupy etnograficzne
2. Do drugiej kategorii grup mniejszościowych należy zaliczyć zbiorowości etniczne o autochtonicznym i autotelicznym charakterze, które nie osiągnęły statusu narodu. Są to grupy kulturowo odmienne, posiadającą długą, historyczną genezę. Również w tej kategorii ujawniają się 2 typy zbiorowości:
a) Zbiorowości terytorialne, z wyraźnie wyodrębnioną symboliczną sferą identyfikacyjną z "ojczyzną prywatną", czy z regionem - nakładającą się na szerszą tożsamość ideologiczną z narodem - państwem. Do tej grupy można zaliczyć w Polsce: Kaszubów, Łemków, Mazurów, Warmiaków;
b) Zbiorowości imigracyjne (napływowe) - charakteryzujące się silną więzią ideologiczną lecz nie tworzące odrębnych narodów lub nie wchodzące w ich skład. Są to grupy o dużym stopniu integracji językowej i religijnej, wpisane w proces asymilacyjny z polskim społeczeństwem narodowym i obywatelskim. w Polsce do tych grup można zaliczyć : Romów, karaimów, Tatarów i starowierców.

3. Trzecią kategorię stanowią grupy etniczne i etnograficzne o rodowodzie napływowo-migracyjnym, które przybyły na terytorium danego kraju w różnym czaso-okresie. Wśród nich można wyróżnić:
a) Grupy społeczne w sensie socjologicznym i historycznym - obecnie co najmniej od 3 pokoleń i charakteryzujące się kompletnością instytucjolną, więzią ideologiczną i wspólnotą interesów. w Polsce ten rodzaj mniejszości reprezentują grupy: żydowska, romska, ormiańska, karaimska i starowierców.;
b) Zbiorowości imigracyjne o stosunkowo niedawnym rodowodzie i krótkiej historii grupowej. W Polsce są to społeczności, których przedstawiciele byli już wcześniej tu obecni lecz posiadali status cudzoziemców, obcokrajowców czy czasowych rezydentów. do tej mniejszości można zaliczyć Rosjan i społeczność greko-macedońską. "

Drugi numer "Oikoumene Carpathia" ISSN 1689-4707 to pokłosie sesji naukowej "Łemkowie dawniej i dziś", która odbyła się 16 października 2008 r. w Myczkowcach. Zawiera kilka moim zdaniem wyjątkowo ciekawych referatów. Rocznik otwiera "Wstęp" autorstwa ks. dyr Bogdana Janika. Mnie bardzo zainteresował referat prof. dr hab Jerzego Czajkowskiego (moim zdaniem Autor jest przede wszystkim mistrzem słowa pisanego Laughing . z całym szacunkiem dla Pana Profesora Jego wykłady bywają chaotyczne) "Uwagi do etnogenezy Łemkowszczyzny". Profesor Czajkowski na wstępnie nakreśla klimaty Łemkowyny, potem zajmuje się historycznością nazwy wołoch (bardzo interesująca część). Bardzo wiele mówi o zasiedlaniu Beskidu Niskiego i przyległej części Słowacji (dołączono mapę poglądową), a na koniec charakteryzuje poszczególne części Łemkowyny: zachodnią znajdującą się pomiędzy doliną Popradu, a Ropicą Ruską i Konieczną, środkową od Pstrążnego przez Wołowiec, Radocynę do Trzciany i Zyndranowej, wschodnią od dorzecza Wisłoka po dorzecze Osławy. Dużo do życzenia przedstawia referat spisany z nagrania i nieautoryzowany Olgi Glosikovej dyr Muzeum Kultury Rusińskiej na Słowacji. Pozostawia bardzo duży niedosyt. Temat jest bardzo interesujący ale niestety moim zdaniem bardzo płytko potraktowany i dla osób takich jak ja, nieobeznanych z tematyką, niezbyt zrozumiały. Ks prof. dr Roman Dubec przedstawił odtwarzanie się na terenie Beskidu Niskiego prawosławia "Kościół prawosławny na łemkowszczyźnie w latach 1926-1939" - lektura obowiązkowa dla przewodników. Równie ciekawy jest referat ks. dr Mirona Michaliszyna "Administratura Apostolska Łemkowszczyzny" i ks dr hab. Stanisława Nabywańca "Duchowieństwo grekokatolickie łemkowskie i ukraińskie Eparchii Przemyskiej i Administratorze Apostolskiej".
Roczniki można nabyć za 6 zł w Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach.

Warto tu zajrzeć, gdyż jest tu jedna z największych atrakcji turystycznych naszego regionu - zbiór około 200 makiet drewnianych świątyń z Podkarpacia, województwa preszowskiego na Słowacji i z ukraińskiej Bojkowszczyzny (pojawiły się niedawno).Wiosną powstał ogród biblijny. Księdzu Dyrektorowi można tylko podziękować i za owe wydawnictwa, i za to co robi dla naszej ziemi. Można także podziwiać jego zdjęcia bieszczadzkiej przyrody w budynku recepcyjnym ośrodka.
www.twojebieszczady.pl/warto/cke.php

Spis treści
- Wstęp
- Uwagi do etnogenezy Łemkoszczyzny (prof. dr. hab. Jerzy Czajkowski)
- Sytuacja Łemków - Rusinów na terenie Słowacji (Olga Glosikova)
- Kościół prawosławny na Łemkowszczyźnie w latach 1926-1939 ( ks. prof.dr. Roman Dubec)
- Administracja Apostolska łemkowszczyzny (ks. dr. Mirosław Miron Michaliszyn)
- Duchowieństwo grekokatolickie łemkowskie i ukraińskie Eparchii Przemyskiej i Administraturze Apostolskiej (ks. dr hab. Stanisław Nabywaniec)

Tytuł: " Oikoumene Carpathia Pismo Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach"
R 2 (2009) Nr 2
Redakcja: ks. mgr Bogdan Janik
Stron: 72
ISSN
Wydawca: Ośrodek Wypoczynkowo-Rehabilitacyjny w Myczkowcach
Myczkowce 2009

Chciałabym przedstawić fragment artykułu ks. dr hab. Stanisława Nabywańca "- Duchowieństwo grekokatolickie łemkowskie i ukraińskie Eparchii Przemyskiej i Administraturze Apostolskiej" str.61

" W chwili utworzenia Administracji Apostolskiej Łemkowszczyzny liczyła ona 130 księży, w tym: 66 proboszczowie (parochów), 43 administratorów parafii, 11 wikariusz i 10 innych w grupach. Średnia wieku 43 lata. Księży, którzy nie przekroczyli 35 roku życia było 50.
Łemkowszczyzna była bogata w powołania do kapłaństwa. Wielu księży Łemków osiągnęło wysokie stanowiska w hierarchii Cerkwi grekokatolickiej: abp Józef Sembratowicz, grekokatolicki metropolita lwowski 1870-1882 - Krynica; kard. Sylwester Sembratowicz - Desznica; bp Tomasz Polański, władyka przemyski (1891-1896) - Bartne, bp Julian Pełesz, władyka stanisławowski i przemyski (1891-1896) - Muszynka, bp Jozefat Kocyłowski, władyka przemyski w latach 1917-1947 - Pakoszówka.
Istniały tu "dynastie kapelańskie" lub "dynastie księżych rodów", wykonujące w sposób bezapelacyjny rząd dusz w swych parafiach.
Księża łemkowscy kształtowali świadomość ludu i nie pozwolili ludowi zidentyfikować się z Ukraińcami. Naród ukraiński i separatyzm łemkowski rodzą się w tym samym czasie. Łemkowie czuli się kulturowo i narodowo związani z pobratymcami Rusnakami (Łemkami) na południowych stokach Karpat W Słowacji. Rozpoczęła się trwająca dziesiątki lat "wojna" o łemkowską duszę.
Przechodzenie Łemków na prawosławie przebiegało w napiętej atmosferze. Przenikaniu prawosławia nie przeciwstawili się w porę biskupi Lwowa i Przemyśla, którzy w chwili wybuchu "wojny religijnej" na Łemkowszczyźnie w 1926 r. nie podjęli dialogu z Łemkami składającymi protesty na grekokatolickich księży. agitatorów ukrainizmu. Duchowieństwo grekokatolickie problem nasilania się wpływów prawosławia i odstępstwa Łemków od unii kościelnej omawiało na zjazdach dekanalnych. Biskup Jozefat Kocyłowski przybył na Łemkowszczyznę w 1929 r. i apelował, "by wierni nie dali się uwieść żadnym płatnym agitatorom prawosławnym i wytrwali wiernie przy unii". Sprowadzony na Łemkowszczyznę ze Stanisławowa zakon misjonarski krestonoscow (studytów) w wyniku zbyt ostrej krytyki nie osiągnął zamierzonego celu. [...]"

Pora zabrać się do pracy. Jak Wam wspomniałam w tym tygodniu brałam udział w konferencji "Bieszczadzkie zbójowanie na rowerze" promującej nowy produkt turystyczny: karpacki, transgraniczny szlak rowerowy http://www.zbojnicy.info" target="_blank. W projekcie przewidziano wydawnictwa, ale otrzymam je po 15 grudnia - na pewno o nich wspomnę. Jednym z prelegentów był Krzysztof Zieliński z Pro Carpatii, jego wykład „Kultura i tradycja – nie w pełni wykorzystane bogactwo polskiego i słowackiego Podkarpacia” zrobił na mnie duże wrażenie. Był interesujący także z tego powodu iż problem naświetlał historyk sztuki, dziennikarz zajmujący się od lat promocją regionu, znający dobrze problematykę współpracy transgranicznej polsko-słowackiej i uczestniczący w tworzeniu produktów turystycznych. W czasie wykładu Krzysztof wspomniał nam o ciekawym, ostatnim numerze dwumiesięcznika "Karpacki Przegląd Gospodarczy", który w całości został poświęcony turystyce. Wiodący temat to próba odpowiedzi na pytanie: czy turystyka może być jednym z filarów rozwoju gospodarczego Podkarpacia. Tak o tym pisze Krzysztof Staszewski szef Pro Carpathii w słowie wstępnym: " My uważamy, że tak, podobnie jak wiele osób profesjonalnie zajmujących się ta branżą zarówno na szczeblu gminy, powiatu jak i województwa. Zdecydowana większość naszych rozmówców nie chciała jednak wypowiadać się oficjalnie, toteż nie zamieszczamy ich wypowiedzi. Pragnienie pozostania anonimowym wiąże się bowiem z odpowiedzią na pytanie , jakie im zadaliśmy. Brzmi ono następująco: - Czy w działaniach ludzi, którzy mają decydujący wpływ na rozwój gospodarczy województwa, obecne są świadomość i przekonanie, ze turystyka może być jedną z lokomotyw rozwoju Podkarpacia? Niemal sto procent odpowiedzi na to pytanie było negatywnych.
- W samorządach nie docenia się znaczenia turystyki - mówili nasi rozmówcy.
- A w jej rozwoju musi brać udział triada: samorząd (także wojewódzki), przedsiębiorcy i organizacje pozarządowe."
Numer ten został w ramach projektu "Turystyka bez granic - wzmocnienie współpracy transgranicznej w oparciu o zrównoważony rozwój środowiska", więc część artykułów poświęcona jest słowackiej turystyce. Piszę o tym czasopiśmie dlatego iż sądzę, że informacje w nim zawarte mogą przydać się zarówno studentom np. turystyki i rekreacji jak i pracownikom branży turystycznej. "Karpacki Przegląd Gospodarczy" jest czasopismem bezpłatnym, można je otrzymać w siedzibie Pro Carpathii w Rzeszowie lub pocztą http://www.procarpathia.pl .

Spis treści
Turystyka - filar, który trzeba zbudować
najwięcej turystów mamy z USA
Mają dwa razy więcej turystów
Musimy przełamać stereotypy Rozmowa z Janem Bosnovicem, dyrektorem Narodowego Centrum Turystyki Słowackiej w Polsce
Naszą specjalnością jest architektura drewniana
Wywiad z Robertem Bańkoszem
Atrakcyjni turystycznie jesteśmy, ale mało kto o tym wie
Rozmowa z Mieczysłąwem Miazgą
Podkarpacie jest piękne, Bieszczady to jego perła
Słowacja w sezonie zimowym 2010/2011
Promować się z głową
Po równej jak stół drodze
A 4 już cała w budowie
Do kariery na skrzydłach
Podkarpacie może się wyludnić
Analiza Podkarpacia
Sąd polubowny zamiast rozprawy
Orangina z Kofoli
Polska dziczyzna to przyszłość
Za mali na unijne fundusze
Na zachodniej Słowacji dostatniej
Dukla 1944 - rocznica bitwy
Finał kłokoczkowgo projektu

Tytuł: "Karpacki Przegląd Gospodarczy"
Nr 5 (8) 2010
ISSN: 2081-2183
Nakład: 1000 sztuk
Stron: 39
Wydawca: Pro Carpathia
Wrzesień-październik