Re: Ciekawe, bezpłatne wydawnictwa poświęcone Bieszczadom i

Recenzje, nowości, polecane tytuły

"135 km po Przedgórzu Bieszczadzkim Opis trasy rowerowej MTB

Postprzez lucyna » 18 kwi 2009, o 07:33

Wczoraj nałgałam. Poszukałam w biblioteczce i znalazłam jeszcze trzy bezpłatne przewodniczki rowerowe. Ten o którym za chwilę zacznę pisać i dwa po słowackich trasach rowerowych wyznakowanych na terenie Bukowskich Wierchów. Aby nie wprowadzać misz-maszu to tu tylko wspomnę o "Międzynarodowym Szlaku Rowerowym "Zielony Rower Snina", który rozpoczyna się na przejściu granicznym Roztoki Górne-Ruskie Sedlo i o Rowerowym Szlaku Ikon Stakcin-Taborisko. Opis szlaku dam do wątku o szlakach na terenie słowackich Bieszczadów, a kilka słów o przewodniczkach skrobnę w bibliografii Bukowskich Wierchów.
Nie wiem czy gdziekolwiek będziecie mogli znaleźć przewodnik Jacka Polakiewicza "135 km po Przedgórzu Bieszczadzkim Opis trasy rowerowej MTB". To bardzo ciekawy rarytas wydany w 2001 r. w ilości 700 szt., pamiątka po pewnej inicjatywie, którą powoli pokrywa kusz. A szkoda. Wytyczenie trasy MTB było początkiem szlakomanii rowerowej w Bieszczadach. Trasa była w miarę trudna, bardzo ciekawa, prowadziła w przez północne partie Durnej, Łopiennika, Chryszczatej i w okolicach Leska: pasmo Gruszki, Czulni, Gór Słonnych. Czas zatarł oznakowania, w ubiegłym roku na jednym ze spotkań mówiono iż trzeba odnowić ten szlak. Oby znalazły się na to pieniądze.
Trasa była podzielona na 5 20-40 km odcinków.
Przewodnik został naprawdę dobrze napisany, podano charakterystykę tras, profile, szczegółowy opis odcinków i dołączono kilka dobrych map na które naniesiono dokładny przebieg szlaku oraz zdjęcia.

Spis treści:
Wprowadzenie
Etap I: Lesko-Jankowce-Czarny Dział-Bezmiechowa Dolna-Góra Kamionka-Bezmiechowa Górna-Rudenka-Czarny Dział-Uherce-Kostryń-Glinne-Czulnia-Zwierzyń
Etap II: Zwierzyń-Grodzisko-Bezreźnica Niżna-Berdo-Zabrodzie-Rapiszka-Berce-Myczków-Berezka-Szczub-Średnia Wieś
Etap III: Średnia Wieś-Wzgórze 540-Żerdenka-Wzgórze 545-Żernica Wyżna-Bereźnica Wyźna-Góra Markowska-Baligród
Etap IV: Baligród-Wierch-Mchawa-Cisowiec-Choceń-Średnie Wielkie-wzgórze 568-Łukowe
Etap V: Łukowe-Góra Dział-Czekaj-Gruszka-Wzgórze 509-Makówka-Tarnawa Dolna
Propozycje modyfikacji tras

Tytuł: "135 km po Przedgórzu Bieszczadzkim Opis trasy rowerowej MTB".
Autor: Jacek Polakiewicz
Wydanie: I
Stron: 64
ISBN:
Wydawnictwo: UMiG Lesko
Lesko 2001

Wprowadzenie str. 6-7
"[...] Większość wzniesień ma wysokość 500-700 m n.p.m. Przewyższenia, które pokonujemy na podjazdach oscylują w granicach 100-250 metrów. Mimo tych niezbyt dużych różnic wzniesień podjazdy są najeżone trudnościami technicznymi. Napotykamy tutaj na charakterystyczne dla Bieszczadów błoto przywierające do roweru i rowerzysty, głębokie koleiny, zdradliwe pokryte liśćmi korzenie i luźne kamienie. Przejazdy szosami i drogami asfaltowymi zostały sprowadzone do niezbędnego minimum. Poruszamy się w większości gliniastymi drogami polnymi i ścieżkami wiodącymi przez częściowo zdziczałe łąki i mieszane lasy. W składzie gatunkowym lasów dominują buk i jodła z domieszką jaworu. Występuje również jesion, modrzew, a w niższych położeniach także dąb. Tereny porolne porasta sosna i zapusty olchowe. Z przedstawicieli fauny - poza luźno biegającymi wśród zabudowań "burkami podwórrzowymi" - możemy liczyć na spotkania z jeleniem szlachetnym, sarną, lisem i zającem. Na części opisywanego obszaru występują również duże drapieżniki jak wilk, ryś oraz niedźwiedź. Ich tropy można spotkać w czasie przejazdu.
Przy sprzyjających warunkach atmosferycznych trasa jest przejezdna od maja do listopada. Ze względu na koloryt jaki przyjmują lasy na przełomie września i października okres ten jest godny zarekomendowania. Lipiec charakteryzuje się najobfitszymi opadami i najwyższymi temperaturami. Po obfitych opadach radzimy odczekać kilka dni, gdyż napotkane błotne rozlewiska mogą odebrać całą przyjemność jazdy, a pewne odcinki utworzyć nieprzejezdnymi.
Trasa ma charakter Cross Country i jest przeznaczona dla zaawansowanych untainbikerów. W wersji jednodniowej można ją polecić hardcoreowcom. Mniej wytrenowanym radzimy trasę na 2-5 dni. Jazda ze sakwami jest praktycznie niemożliwa. Zdecydowanie odradzamy również przejażdżki "rodzinne" z małymi dziećmi. [...]"
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"Ochrona gatunkowa i co dalej? Konferencja popularno-naukow

Postprzez lucyna » 20 kwi 2009, o 10:41

Moja ostatnia zdobycz to materiały konferencyjne "Ochrona gatunkowa i co dalej? Konferencja popularno-naukowa Warszawa 15-16 marca 2008". Dostałam je w stacji PAN w Ustrzykach Dol od Żubra. Owa konferencja była częścią kampanii "Znam i chronię" wpisanej w projekt "Aktywna edukacja środowiskowa: fauna i flora chroniona w Polsce" realizowany Ligę Ochrony Przyrody. Projekt obejmował m.in. też wydanie kompletu plansz edukacyjnych przedstawiające gatunki roślin chronionych w Polsce, z tymi planszami można czasami spotkać się w budynkach użyteczności publicznej czy w szkołach.

Spis treści
Czynna ochrona zagrożonych gatunków roślin i zwierząt w Wigierskim Parku Narodowym
Czynna ochrona warunkiem zachowania cennych gatunków związanych z tradycyjnym rolnictwem w Kampinowskim Parku Narodowym
Ochrona różnorodności gatunkowej o fitocenotycznej łąk trzęślicowych Kampinoskiego Parku Narodowego
Restytucja żubra w Bieszczadach przykładem ochrony "in situ"
Program Ochrony Żółwia Błotnego na terenie województwa mazowieckiego
Działalność Banku Nasion w Ogrodzie Botanicznym - CZRB na rzecz zachowania zasobów genowych kraju, aktywnych form ochrony szaty roślinnej oraz edukacji ekologicznej
Ochrona gatunkowa roślin i jej znaczenie w trwałym i zrównoważonym rozwoju lasów
Ptaki gnieżdżące się w budynkach - aktualny program ochrony dużych inwestycji
Ochrona gatunkowa roślin na obszarze dużych inwestycji
Edukacja środowiskowa w I Liceum Ogólnokształcącym Collegium Gostomianum w Sandomierzu

Tytuł: "Ochrona gatunkowa i co dalej? Konferencja popularno-naukowa Warszawa 15-16 marca 2008".
Redakcja: Liliana Koziarska, Sylwia Kozłowska
Wydanie: I
Stron: 56
ISBN: 83-922779-4-5
Wydawnictwo: Liga Ochrony Przyrody Zarząd Główny
Warszawa 2008

Bardzo ciekawy artykuł Aleksandry Wołoszyn- Gałęzy i Macieja Januszczaka "Restytucja żubra w Bieszczadach jako przykład ochrony "in situ" ze Stacji Badawczej Fauny Karpat, Muzeum i Instytut Zoologii PAN Ustrzyki Dolne.
Wstęp
Żubr w Bieszczadach
Żubr w Karpatach
Restytucja żubra w Karpatach, a NATURA 2000
Abstrakt
Literatura

"Abstrakt
Współczesna światowa populacja żubrów charakteryzuje się dużym współczynnikiem wsobności, gdyż wszystkie osobniki z linii nizinnej (LB) pochodzą od 7 założycieli, a linii nizinno-kaukaskiej od 12. Reintrodukcja w Bieszczadach rozpoczęła się w latach 6-tych XX wieku w oparciu o osobniki z linii hodowlanej LC. Obecnie liczebność została oceniona na 240 osobników. Żubry w Bieszczadach występują w dwóch niekontaktujących się ze sobą subpopulacjach, konsekwencją czego jest wzrost współczynnika wsobności w obydwu stadach. Od roku 1999 rozpoczęto program restytucji żubrów w całym łuku Karpat, zainicjowany przez PAN, a wspierany przez WWF-Large Herbivore Initiative. Program uwzględnia poprawę struktury genetycznej oraz zwiększenie liczebności wolno żyjących stad do poziomu zapewniającego stabilność demograficzną, a opiera się na utworzeniu dużej karpackiej metapopulacji żubra. Ważnym elementem ochrony tej populacji będzie program NATURA 2000 wdrażany w krajach UE, w którym żubr został uznany za gatunek priorytetowy. Siedliska, w których bytują żubry podlegać będą szczególnej ochronie. Opracowanie założeń dla sieci pozwolą na ochronę zagrożonego gatunku bez względu na przynależność państwową. Pierwsza próba wyznaczenia obszaru ostoi dla bytujących tutaj żubrów podjęta została w Bieszczadach".
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

Re: Ciekawe, bezpłatne wydawnictwa poświęcone Bieszczadom i okol

Postprzez lucyna » 27 kwi 2009, o 10:51

Jak zapewne wiecie mam bzika na punkcie książek i map. Ostatnio zachorowałam na mini monografię "Żubr przwrócony górom" Kajetana Perzanowskiego i Edwarda Marszałka. Przez chwilę podumałam skąd ja wziąść, zadzwoniłam do pani Leśnik zajmującej się promocją w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie i poprosiłam o materiały. Nie muszę chyba mówić, że je otrzymałam dziś. Właśnie podziwiam swoja zdobycz, przez kilka dni będę się nią bezczelnie chwalić. A jest czym, kilka przewodniczków i mapa.
Książka o której piszę jest materiałem konferencyjnym, który otrzymali naukowcy i inne zaprosone osoby na konferencji: "Żubr w sieci NATURA 2000", która odbyła się w 2008 r w Cisnej. Jest to pięknie wydana w j. polskim i angielskim publikacja poświęcona "imperatorowi puszczy". Autorzy w sposób bardzo interesujacy przedstawiają nam te królewskie zwierzęta, snują opowieści o historii reintrodukcji żubrów w Bieszczadach, omawiają zagadnienia z pogranicza przyrody i kultury. Monografia licząca 128 stron jest bogato ilustrowana, zawiera kilka moim zdaniem bardzo interesujacych map obrazujących m.in. areały żubrów w Bieszczadach w sezonie zimowym 2007-2008, areały poszczególnych stad w obrębie populacji bieszczadzkiej. Publikacje kończy kilka słów o Stowarzyszniu Miłośników Żubrów http://www.smz.waw.pl" target="_blank
Spis treści:
Wstęp
Wizerunek żubra-zarys biologii gatunku
Powrót znad krawędzi zagłady, czyli historia odtworzenia gatunku
Przywrócony górom-powrót żubra w Bieszczady
Ku wolności: żubr znów w karpackiej puszczy
Uratowana z pożaru, czyli kronika Ośrodka Hodowli Żubrów w Nadleśnictwie Stuposiany
Na podsłuchu, czyli zastosowanie technik telemetrycznych w monitorowaniu żubrów
Żubrze święta: Dzień Żubra w Lutowiskach i Rok Żubra w Bieszczadach
Królewskie łowy, czyli o polowaniach na żubry
Żubry, a ludzie
Żubry w krajobrazie Bieszczadów
Żubr w kulturze polskiej
Ponad granicami-restytucja karpackiej populacji żubra
Obecny stan populacji żubrów w Bieszczadach i całym ekoregionie karpackim
Stowarzyszenie Miłośników Żubrów
Wybrana literatura
Załączniki
978-83-61441-20-5_d.jpg
978-83-61441-20-5_d.jpg (5.13 KiB) Przeglądane 5384 razy
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

Re: Ciekawe, bezpłatne wydawnictwa poświęcone Bieszczadom i okol

Postprzez lucyna » 28 kwi 2009, o 06:28

Następna piękna publikacja poświęcona bieszczadzkim żubrom. Ta na pewno jest Wam znana, gdyż została wydana w dużym nakładzie aż 60 tys sztuk w 2007 r przez Ruthenusa. To jeden ze składników pakietu reklamującego żubra. Do tej pory owa kampania kojarzyła mi się z potężnymi banerami rekalowymi wiszącymi na sklepach: żubr jest w Bieszczadach.
Mapa "Żubr oprowadza po Bieszczadach" 1:75 000 jest to zapewne Wam znana mapa autorstwa Wojtka Krukara wzbogocona o informacje o "imperatorze puszczy". Oprócz typowych dla tych map działów: orginalne nazewnictwo, zdjęcia satelitarne, informator krajoznawczy zawiera informacje o żubrach. Na mapach zaznaczono areały występowania stad żubrów, miejsca reintrodukcji gatunku, obelisków poświęconych tym ssakom, znalezienia Pubala, pierwszego ataku niedźwiedźia na żubra, imprez poświęconych temu gatunkowi. Jest tu także przedstawiony trop w stępie i w kłusie i galopie, ciekawostki w stylu: czy wiesz, że, "Ballada o żubrze Pubalu" Adriana Wiśniowskiego. zasady zachowania się w czasie tropienia. Część mapy poświęcona "imperatorowi puszczy" opracowana przez Edwarda Marszałka zawiera bardzo ciekawe wiadomości dotyczące behawioryzmu gatunk, miejscach występowania, historii reintrodukcji wzbogacone fragmentami kroniki pisanej w czasie przywracania tego gatunku Bieszczadom.
Spis treśc na części zielonej mapyi:
Powrót po latach
Kłopoty zdrowotne króla puszczy
Raport w sprawie żubrów
Żubr zdobywa Karpaty
Na zdrowie żubrom
Jak zwykle mapa wydana jest przez Ruthenus bardzo ładnie i starannie, ozdabiają ją: część turystyczną zdjęcia Jaśka Joniaka i Rafała Barskiego, część zieloną poświęconą żubrom fotografie Edwarda Marszałka i archiwalne.

"Raport w sprawie żubrów
Zgodnie z ustaleniem Stacja Badawcza Fauny Karpat przedłożyła końcem 2006 r. Regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie II Raport pt "Stały monitorng żubrów na terenie nadleśnictw bieszczadzkich", wykonany w ramach wieloletniego przedsięwzięcia pn "Kompleksowa opieka nad żubrami na terenie nadleśnictw bieszczadzkich" realizowanego przez Lasy Państwowe.
Wykazano w nim, że obecna liczebność populacji wynosi 240 sztuk. W ciągu 2006 r.zanotowano łącznie 8 ubytków (3 z tytułu kłusownictwa, 4 z przyczyn naturalnych oraz 1 przypadek to ofiara niedźwiedzia).
W dokumencie dokonano oceny wpływu żubrów na las,z uwzględnieniem uszkodzeń drzewostanów. Okazuje się, że najchętniej spałowują one korę świerków, jesionów i leszczyny, bardzo im smakują też pędy buka, jodły, grabu i czarnego bzu. W raporcie stwierdza się, że szkody te oceniać należy jako niskie, niestanowiące zagrożenia dla wczesnych stadio rozwojowych drzewostanów. ..."
Załączniki
images.jpg
images.jpg (1.78 KiB) Przeglądane 5385 razy
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

Re: Ciekawe, bezpłatne wydawnictwa poświęcone Bieszczadom i okol

Postprzez lucyna » 28 kwi 2009, o 07:30

Dziękuję Dobry Duszku za uzupełnienie :)
lucyna
 

"Parki i ogrody Województwa Podkarpackiego"

Postprzez lucyna » 19 mar 2010, o 12:51

Muszę się pochwalić, dostałam bardzo ciekawy prezent od Grześka Sitko. Piękna monografia wydana w ramach projektu przez Pro Carpathię w ramach serii Księga Dziedzictwa Przyrodniczego, napisana przez wyjątkowego Człowieka, Naukowca, który złotymi głoskami wpisał się w dzieje Podkarpacia i ochrony polskiej przyrody i dziedzictwa kulturowego. Mówię o Panu Profesorze Jerzym Pióreckim twórcy arboretum w Bolestraszycach i jego wieloletnim dyrektorze, tym który uratował przed zagładą wiele gatunków roślin oraz dużo podworskich ogrodów i parków, wieloletnim profesorze Uniwersytetu Rzeszowskiego. Pan Profesor jest bardzo zaangażowany w próbę tworzenia Turnickiego Parku Narodowego. Znam Go tylko z opowieści, anegdot. Mam nadzieję, że nie naruszę dobrych obyczajów przedstawiając jedną z nich. Przy pierwszej próbie utworzenia parku doszło prawie do pospolitego ruszenia niezadowolonych mieszkańców okolic Arłamowa, miał z nimi spotkać się Pan Profesor. Sytuacja była groźna, część osób była pijana i uzbrojona w widły i siekiery. Profesor na widok tłumu wziął nalał sobie setkę, wypił, nalał drugą i mówi do Adama Lenia dziennikarza "Gazety Bieszczadzkiej": Panie Adamie teraz jestem w stanie stawić czoło sytuacji, wyszedł do rozwścieczonych ludzi.Na szczęście leśnicy z Nadleśnictwa Bircza (pracodawcy niektórych krewkich panów) nie pozwolili na lincz.
"Ogrody i parki dworskie Województwa Podkarpackiego" to monografia powstała na bazie trzech wcześniej wydanych książek Pana Profesora. Będę o nich pisać w innym wątku. Jest to rodzaj przewodnika pozwalającego poznać piękno podkarpackich ogrodów, założeń pięknie do te pory wyglądających jak np. arboretum w Bolestraszycach, parki w Krasiczynie czy Łańcucie jak i tych zapuszczonym np. w Średniej Wsi (tak blisko drogi, a tak niewiele osób tam było :( ). Możemy także poznać dzieje i pozostałości po tych z którymi historia obeszła się okrutnie.
Książka jest w twardej okładce, pięknie wydana na bardzo dobrym papierze, bardzo bogato ilustrowana. Są tu zdjęcia archiwalne, bardzo ładne kolorowe współczesne fotografie w większości autorstwa Pana Profesora, ryciny i mapy katastralne.

Spis treści
Wstęp
Dane ogólne
Trudne lata
Drzewa
Przemiany i perspektywy
Przygotowanie do zwiedzania
Zwiedzanie.Planowanie wyjazdów
Wybrane ogrody
Indeks historycznych założeń dworsko-ogrodowych
Wykaz rycin
Indeks nazwisk
indeks miejscowości
Piśmiennictwo

Nie będę rozpisywać się o książce, gdyż podam taki magiczny link http://www.zielonepodkarpacie.pl , a tam jest to cudo w pdf.

Tytuł: "Parki i ogrody Województwa Podkarpackiego"
Autor: Jerzy Piórecki
Wydanie: I
Stron: 229
ISBN: 978-83-925973-5-3
Wydawnictwo: Pro Carpathia
Rzeszów 2008



Długo zastanawiałam się nad tym, który z parków przedstawić. Zdecydowałam się na Targowiska, piękny przykład troski o wspólne dobro, pogodzenia sprzecznych interesów.

"Targowiska
Jest to jeden z nielicznych ogrodów na Podkarpaciu, w którym zachowany jest XVII-wieczny dwór i dąbrowa. Od przełomu XX/XXI w.własność rodziny Obodyńskich. Profesor Kazimierz Obodyński odbudował dwór od fundamentów: przeprowadził renowację budowli, począwszy od zabezpieczenia fundamentów i ścian nośnych, wykonał nowe poszycie dworu i stolarkę, a poddasze zamienił na część mieszkalną. Przebudował równocześnie stawy i budynki gospodarcze. Wnętrza zaadaptowane zostąły na obiekty dydaktyczne i socjalne. Odtworzona została sieć dróg wewnętrznych. Na miejscu dawnych ogrodów użytkowych, tj. sadu i warzywników, majdanu gospodarczego i niezachowanych budynków młyna, czworaków, rządcówki, założył nowy ogród ozdobny. Zgromadził w nim ponad 280 gatunków i odmian drzew i krzewów, w tym wiele gatunków rzadkich, jak metasekwoje, miłorzęby, platany, magnolie, choinę kanadyjską, daglezje, sosnę czarną i wejmutkę, a z gatunków rodzimych cisy, kłokoczkę południową, sosnę górską - limbę. Wojewódzki konserwator przyrody na wniosek właściciela uznał 17 drzew o obwodzie 400-600 cm za pomnik przyrody. W całym ogrodzie, a zwłaszcza w dąbrowie jest jeszcze ponad 100 pomnikowych drzew dębu szypułkowego, lipy oraz jeden buk.
Ogród jest udostępniony dla publiczności, a w XVII-wiecznym dworze, podobnie jak w całym zespole dworsko-ogrodowym jest ośrodek agroturystyczny".
Brzmi to jak bajka, prawda?
Polecam stronkę
http://obodynscy.pl/historia

Muszę ten ogród zobaczyć. :) To jeden z moich piorytetów.
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"Turystyka przyjazna środowisku"

Postprzez lucyna » 30 lip 2010, o 09:07

Kilka tygodni temu zostałam obdarowana przez Kolegę Przewodnika Piotrka Kutiaka ciekawą publikacją. "Turystyka przyjazna środowisku Poradnik wdrażania w polskich Karpatach" jest pracą zbiorową pod redakcją Centrum UNEP/GRID - Warszawa. Poradnik poświęcony jest turystyce zrównoważonej, zasadom wdrażania projektów proekologicznych, promowaniu dobrych praktyk. Został wydany na ekologicznym papierze w ramach projektu "Zrównoważony rozwój Karpat w oparciu o turystykę przyjazną środowisku". Grupa docelowa do której powinien trafić to: samorządowcy, organizacje pozarządowe i turystyczne, społeczność lokalna. Moim zdaniem powinien też zainteresować turystów, miłośników Karpat. Tych, którym obce są duże inwestycje turystyczne, nadmierna urbanizacja i nadmierny rozwój infrastruktury turystycznej związany z turystyką masową. Opublikowany jesienią 2007 r. przez Program ONZ ds. Środowiska "Raport o stanie środowiska Karpat" nakreśla trzy możliwości rozwoju naszego regionu: niekontrolowana liberalizacja i intensywny rozwój, którego skutkiem będzie zniszczenie środowiska i spadek zróżnicowania kulturowego, ochrona środowiska w oparciu o przepisy unijne - wolniejszy rozwój w oparciu o fundusze unijne, najwyższym priorytetem są potrzeby mieszkańców realizowane z poszanowaniem środowiska. Który wariant zdobędzie przewagę nie wiadomo, warto jednak przekonać się czy mamy możliwość pogodzenia interesów przyrody i człowieka.

Spis rozdziałów nakreśli nam tematykę poradnika
- Pierwsze kroki czyli zasady i korzyści z turystyki przyjaznej środowisku
- Inspiracja czyli pomysł na przedsięwzięcie
- Partnerstwo czyli z kim połączyć siły aby odnieść sukces
- Skok na kasę czyli skąd wziąć pieniądze na realizację pomysłu
- Pieniądze to nie wszystko czyli inne formy wsparcia dla gmin
- I żyli długo i szczęśliwie ... czyli jak zapewnić trwałość przedsięwzięcia
Podręczny warsztat czyli garść narzędzi przydatnych w planowaniu.

Mnie najbardziej zainteresował rozdział opisujący istniejące już przedsięwzięcia realizowane w polskiej Karpat; Bieszczadzka Marka Lokalna, Chata Bojskowska w Zatwarnicy, Droga Knurowska Gościniec Barabów gmina Ochotnica, Ekomuzeum Bieszczadzkie "Trzy kultury", Ekomuzeum Lanckorona, górskie trasy rowerowe na pograniczu czesko-polsko-słowackim, Przysłop pod Babia Górą, Stowarzyszenie Gościniec 4 Żywiołów z gmin: Mucharz, Stryszów, Lanckorona, Kalwaria Zebrzydowska, trasy narciarskie biegowe na Kubalonce, szlak "Zielony rower", Święto Chleba w Dźwiniaczu, sianokosy w gospodarstwie agroturystycznym "Paryja" w gminie Szerzyny, owce ponad podziałami, Chlebowa Chata w Górkach Małych, Karpacki Szlak Rowerowy, Organizacja "Zielony Beskid", Karpacko-Galicyjski Szlak Naftowy, Podkarpacki Szlak Winnic, Szlak Wołoski, krajoznawcze podchody " O zabudowie Lanckorony" .

Tytuł; "Turystyka przyjazna środowisku"
Praca Zbiorowa
Wydanie: I
Stron: 171
ISBN
Wydawca: Centrum UNEP/GRID - Warszawa
Warszawa - Kraków 2009
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"Turystyka przyjazna środowisku"

Postprzez lucyna » 30 lip 2010, o 18:01

Nasz region zapisał się złotymi głoskami w historii przemysłu naftowego. Prawie nikt nie wie, że to właśnie u nas powstały podwaliny tego jakże ważnego sektora światowej gospodarki. Po raz pierwszy na skalę przemysłową ropę naftową wydobyto w podkrośnieńskiej Bóbrce, pierwszy szyb naftowy nadal działa. Każdy z nas może nabrać cebrem ropy naftowej z tego szybu. Wczoraj obsługiwałam grupę młodzieży z USA i Kanady, nie mogli uwierzyć, iż kolebką przemysłu naftowego nie była Pensylwania.
Sądzę, że warto wspomnieć o ciekawych inicjatywach związanych z ochroną spuścizny przemysłowej.

"Turystyka przyjazna środowisku" str. 74
"Karpacko-Galicyjski Szlak Naftowy
Miejsce
Gminy: Limanowa, Nowy Sącz, Biecz, Gorlice, Lipinki, Sękowa i dalej na wschód, na Ukrainę...

Organizacja wdrażająca
Gorlicki Ośrodek Wspierania Przedsiębiorczości

Opis
Ideą przewodnią przedsięwzięcia jest ocalenie od zapomnienia i rewitalizacja dziedzictwa kultury przemysłowej związanej z wydobyciem i przetwórstwem ropy naftowej przez wytyczenie szlaku naftowego. Region Gorlicki uważany jest za kolebkę polskiego i światowego przemysłu naftowego. To tutaj powstały pierwsze szyby naftowe i destylarnie. Odkrycie ropy naftowej sprowadziło tu Ignacego Łukasiewicza, który w Gorlicach w 1854 r. zapalił pierwszą na świecie naftową lampę uliczną. Gorlickie dziedzictwo przemysłowe ginie na naszych oczach, znikają szyby, odwierty, kopalniane trójnogi, kiwony. Z likwidacją kopalń likwidowane są również symbole regionu, z którymi utożsamia się wiele mieszkających tu osób. Karpacko-Galicyjski Szlak Naftowy został wytyczony z inicjatywy społeczności lokalnych, a w realizację projektu włączyło się wiele miejscowych instytucji i organizacji. Ma umożliwić zachowanie w ternie dziedzictwa kultury przemysłowej, związanej z wydobyciem i przetwórstwem ropy naftowej. Tablice znaczące trakt ułatwią turystom poznanie historii wydobycia i przetwórstwa ropy na terenie Karpat. Projekt szlaku obejmuje swoim zasięgiem obszar od Limanowej aż po Kosmacz na Ukrainie, może więc stać się atrakcja na skalę międzynarodową i pobudzić społeczności lokalne po obu stronach granicy do owocnego współdziałania.

Podsumowanie
Karpacko-Galicyjski Szlak Naftowy to przykład przedsięwzięcia o ogromnym potencjale, atrakcją potencjalnie światową skalę, która zjednoczy wokół siebie lokalną społeczność. Zaniedbane i niszczejące obiekty przemysłowe okazały się na tyle cenne dla mieszkańców tych terenów, że postanowili je uchronić od zagłady - z pożytkiem i dla siebie i dla nas wszystkich.

Bliższe informacje
Gorlicki Ośrodek Wspierania Przedsiębiorczości
ul. Michalusa 4, 38-300 Gorlice
tel. (18) 35 36 072
e=mail gowp@iap.pl
http://www.gmina.gorlice.pl (odnośnik "Szlak Naftowy" na podstronie "Turystyka")
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"Pamiętajmy o przydrożnych kapliczkach"

Postprzez lucyna » 20 wrz 2010, o 19:26

Hmm, siedzę przed komputerem i dumam. Słowa nie chcą mi "płynąc pod palcami". Ta książka jest tak specyficzna, że jej zrecenzowanie przerasta zdecydowanie moje skromne możliwości. Cóż można powiedzieć o gniocie wydanym na zlecenie, który ma jednocześnie bardzo ładną szatę graficzną? Prawda, że niewiele? Mimo to spróbuję coś tam skreślić. Jak Wam wspominałam wczoraj zajmowałam się poszukiwaniem ciekawych publikacji w różnych specyficznych miejscach. Koledzy z for, którzy mi towarzyszyli szybko wymiękli więc sama "szabrowałam". Los skierował nas do Barszcza, naszego Kumpla z for bieszczadzkich, który jest szefem Ruthenusa. Tam wpadłam w zachwyt widząc regał z książkami. Część z nich była dziwaczna. Ruthenus wydaje bardzo dużo publikacji na zlecenie. Są to albumy, reprinty, niszowe książki, często mające charakter reklamowy lub promocyjny. Niektóre z nich wydały mi się ciekawe więc je zgarnęłam do torby. Dziś część z nich przeglądnęłam i prawdę powiedziawszy wpadłam w lekkie osłupienie. "Pamiętajmy o przydrożnych kapliczkach" wydane przez Ruthenus na zlecenie Zespołu Szkół Publicznych w Końskiem to publikacja będąca pokłosiem zrealizowanego przez uczniów projektu. Zasadnicza część książki to prezentacja szkoły, rodzaj laurki i niezbyt ładne fotografie prezentujące kapliczki z gminy Dydnia. Jest tu także antologia ( w sumie cztery wiersze) i kilka słów o samych kapliczkach i o zrealizowanym projekcje. Ten niesmaczny cukiereczek zapakowany jest w bardzo ładne sreberko. Twarda oprawa, ładna okładka zaprojektowana przez Bogdana Szczurka, dobrej jakości papier, podfoliowane zdjęcia. Całość na pierwszy rzut oka robi bardzo korzystne wrażenie. Musze przyznać, że ta publikacja ma też pewien walor poznawczy. Otaczające nas kapliczki często mijamy nie zwracając na nie uwagi. Szkoda, bo to czasami są perełki małej architektury wyrastające z tradycji. Jedna z nich dzięki zrealizowaniu tego projektu odzyskała swoją świetność. To chyba największy plus tego przedsięwzięcia.
Bardzo ciekawy pod względem poznawczym jest obszerny rozdział "Galeria" prezentujący zdjęcia najprawdopodobniej wszystkich kapliczek z tego terenu. Moim zdaniem jakość zdjęć jest zdecydowanie mierna ale mają one niewątpliwy walor poznawczy.

Spis treści
Prezentacja szkoły
Pamiętajmy o przydrożnych kapliczkach
"Akty strzeliste naszego krajobrazu", czyli rzecz o kapliczkach
Realizacja i podsumowanie projektu
Pamiętajmy o...kapliczce w Witryłowie
Antologia
Bibliografia
Galeria

Tytuł: "Pamiętajmy o przydrożnych kapliczkach"
Praca zbiorowa
Wydanie: I
Stron: 29 plus 39 kolorowych zdjęć
ISBN:
Wydawnictwo: Ruthenus
Końskie 2009

"Pamiętajmy o przydrożnych kapliczkach" str. 22
"W założeniach projektu została wpisana renowacja przydrożnej kapliczki w Witryłowie. Piękna, majestatyczna należy do rodziny Klimowiczów, jako obiekt zabytkowy należy do najcenniejszych w Witryłowie.
Pochodzi z końca XIX w., została wykonana z kamienia. Wybudowana na rzucie zbliżonym do kwadratu, zamknięta półkoliście i sklepiona kolebkowo. Elewacja frontowa z dwiema wieżyczkami, między którymi znajduje się trójkątny szczyt - naśladuje kościół. Wejście do kapliczki zamknięte jest łukiem spłaszczonym, poniżej znajdują się trzy wnęki, wewnątrz są rzeźby ludowe - Matki Bożej z Dzieciątkiem, ołtarz z tabernakulum i lichtarzami. Kapliczka pokryta jest blachą, dach nad korpusem jest trójspadowy, nad wieżyczkami dachy są namiotowe.
Upływający czas nie był łaskawy dla kapliczki - jej stan techniczny z każdym upływającym rokiem pogarszał się! Dlatego w ramach projektu zostały zakupione materiały, niezbędne do wykonania remontu, a konserwator zabytków - Zdzisław Gil, podpowiedział, w jaki sposób przeprowadzić jej regenerację. Uczestnicy projektu rozesłali do mieszkańców zaproszenia z prośbą o pomoc w pracach remontowych. Zadanie to wykonali: Lesław Klimkowicz, Magdalena Klimkowicz i Wacław Klimkowicz, Janusz Klimkowicz, Danuta i Stanisław Naleśnikowie, Marek Ziarko oraz uczestnicy projektu. Rzeźbiarz i artysta - Henryk Cipora odnowił zniszczone figurki, lichtarze i tabernakulum. Dzięki bezinteresownemu zaangażowaniu wymienionych osób dawna świetność kapliczki została przywrócona."
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"Gorlice na szlaku czarnego złota"

Postprzez lucyna » 13 gru 2010, o 07:28

Wspominałam już o transgranicznym szlaku naftowym. Nie jest to jedyna tego typu trasa tematyczna. W okolicy Gorlic wytyczono drogę coś w rodzaju eko-muzeum. Jest to produkt turystyczny powstały w ramach projektu "Gospodarka Społeczna na Bursztynowym Szlaku". Przewodnik "Gorlice Na szlaku czarnego złota" Pawła Krokosza został wydany przez Bezdroża. W książce opisano niezwykle interesujące pod względem turystycznym miasteczko Gorlice i ziemię gorlicką. Scharakteryzowano środowisko przyrodnicze, podano dość dokładne informacje o atrakcjach turystycznych (jest ich bardzo dużo): drewniane kościółki wpisane na listę dziedzictwa UNESCO, największa w Europie stadnina koni huculskich, przepiękne tereny do wędrówek, dwór Korwacjanów, dobrze zachowane zabytki Biecza, dwór obronny w skansenie w Szymbarku, uzdrowiska, cmentarze z I wojny św. Przewodnik wzbogacono o plan Gorlic i mapki okolicy z zaznaczonymi trasami zwiedzania, część praktyczną, w tym podano informacje o produktach lokalnych. Na szczególną uwagę zasługuje część historyczna, etnograficzna i opis poszczególnych miejscowości. Widać, że przewodnik wyszedł spod pióra historyka-pasjonata Łemkowszczyzny. Dla mnie najciekawszą informacją okazała się ta o tradycjach koronkarstwa klockowego w Bobowej. Przewodnik można dostać od Pań z biura Dolina Ropy w Gorlicach.
www.szlaknaftowy.pl

Spis treści
O autorze
Bursztynowy Szlak Greenways "Przyroda, Tradycja, Ludzie"
O przewodniku

Rozdział I Dojazd i informacja turystyczna
Dojazd
Atrakcje turystyczne
Informacja turystyczna

Rozdział II Część krajoznawcza
Charakterystyka geograficzna
Ukształtowanie terenu
Hydrografia
Przyroda
Flora
Fauna
Historia regionu
Prehistoria
Średniowiecze
Rozwój gospodarczy
w dobie reformacji
Narodziny Łemkowszczyzny
Niespokojne wieki
Pod zaborami
Ku niepodległości
Wiek XX
Krótka historia Gorlic
Ludność
Pogórzanie
Żydzi
Łemkowie
Znane postaci

Rozdział III Informacje praktyczne
Komunikacja w regionie
Baza noclegowa
Pamiątki
Imprezy cykliczne

Rozdział IV Spacery po Gorlicach
Trasa 1. Śladami historii
Trasa 2. Magdalenka
Trasa 3. Przez serce miasta

Rozdział V Region gorlicki
Trasa 4. W cieniu starych murów
Trasa 5. Na szlaku czarnego złota
Trasa 6. Na węgierskim trakcie
Trasa 7. W dolinie Ropy

Rozdział VI Alternatywne formy wypoczynku
Urlop z koronką
Do wód!
Wapienne
Wysowa
wakacje w siodle
Na narty w Beskid Niski
Literatura
Spis ramek
Indeks obiektów z rozdziału IV
Indeks miejscowości z rozdziału V

Tytuł: "Gorlice na szlaku czarnego złota"
Autor: Paweł Krokosz
Wydanie: I
Stron: 128
ISBN: 978-83-60506-74-5
Wydawnictwo: Bezdroża
Kraków 2007

Rozdział VI "Alternatywne formy wypoczynku" str. 116
Urlop z koronką
Wspaniałym pomysłem na spędzenie wolnego czasu jest odwiedzenie Bobowej, w której odpoczynek można połączyć z nauką trudnej sztuki wyrobu koronki klockowej.
Tradycje koronkarskie tej miejscowości liczą już kilkaset lat. W XIX w. nastąpił bowiem prawdziwy renesans tego rzemiosła, po chwilowej utracie popularności w poprzednim stuleciu. W encyklopedii powszechnej z 1860 r. czytamy: "Koronki bobowskie dawniej stanowiły ważną rubrykę w skromnej wyprawie okolicznych dziewic szlacheckich. Cała ludność niewieścia zajmuje się tą robotą. Służą na obszewki poszew i bielizny niewieściej".
W 1889 r. w Bobowej powstała żeńska Krajowa Szkoła Koronkarska. Pomimo, że podobne placówki zakładano w innych galicyjskich miejscowościach prymat Bobowej w koronkarstwie pozostał bezsprzeczny. W 1902 r. uczennice szkoły prezentujące swoje wyroby zdobyły brązowy medal na wystawie w Saint Louis. 3 lata później bobowskim koronkom przyznano złoty medal w san Francisco. Kursy koronki klockowej prowadzono przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego, a nawet w czasie okupacji hitlerowskiej. Szczególne zasługi w ksztąłceniu nowych pokoleń, zajmujących się tym artystycznym rękodziełem, wniosły Helena Rzerzycka-Dzikiewicz i Zofia Dunajczanowa. W 1946 r. w Bobowej rozpoczęła działalność szkoła zawodowa , w której koronkarstwo (następnie koronkarstwo z haftem ) stało się ważnym działem nauczania.
Po 1989 r. zainteresowanie wyrobem koronek zmalało, a tradycja ich wyrobu powoli zanika. Aby ratować to rzemiosło, w 1994 r. przy miejscowym zespole szkół zawodowych powołano do życia Stowarzyszenie Twórczości Regionalnej, które postawiło sobie na cel nawiązywanie i utrwalanie kontaktów pomiędzy absolwentami szkoły, a twórcami ludowymi oraz wszystkimi osobami interesującymi się dziejami Bobowej i okolic. W 1995 r. stowarzyszenie przy współpracy Ministerstwa Kultury rozpoczęło realizację "Programu ratowania ginącego zawodu i rękodzieła", w ramach którego w szkołach podstawowych i średnich gminy Bobowa organizowane są trzymiesięczne kursy dla osób dorosłych, a uczestnicy pokrywają jedynie koszt zakupu materiałów.
[...]

Kurs Koronki Klockowej informacji udziela Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa 38-350 Bobowa, ul. Grunwaldzka 126, ( 18 3514001, fax ( 18 3530196, e-meil: koronki@bobowa.pl

"Urlop z koronką" Jadwiga Śliwa , 38-350 Bobowa, ul. ks. Jana Kurka 563, tel. ( 18 351 48 53, 694 899 004, e-meil: jadwigasliwa@poczta.onet.pl Indywidualne kursy dostosowane do wymagań i poziomu zdolności każdego uczestnika. Na czas trwania kursu zapewnia się niezbędny sprzęt, narzędzia i materiały do wyrobu koronki klockowej. W ramach kursu istnieje możliwość zwiedzania zabytków Bobowej i ciekawych miejsc okolicy."
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

Poprzednia stronaNastępna strona

Powrót do Mapy, przewodniki i inne wydawnictwa z regionu

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zarejestrowanych użytkowników i 0 gości


Loading

O F I C J A L N E    F O R U M    D Y S K U S Y J N E    S E R W I S Ó W:
               

Forum bieszczadzkieforum.pl używa plików typu cookies do poprawnego działania strony, w celach statystycznych, reklamowych, w celu dostosowania naszego serwisu do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz by umożliwić logowanie zarejestrowanym użytkownikom. Korzystanie z forum bieszczadzkieforum.pl, bez zmian ustawień w używanej przez Państwa przeglądarce internetowej oznacza zgodę na wykorzystywanie technologii cookies i zapisywanie ich w pamięci Państwa urządzenia zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.