Re: Ciekawe, bezpłatne wydawnictwa poświęcone Bieszczadom i

Recenzje, nowości, polecane tytuły

"Natura 2000 w Karpatach Ochrona aktywna"

Postprzez lucyna » 11 maja 2011, o 04:35

Wczoraj w Ośrodku Naukowo-Dydaktycznym w Ustrzykach D. od naszego forumowego Kolegi (niestety, tylko nas czyta i wysoko ocenia poziom naszej wiedzy przyrodniczej) Adama Szarego otrzymaliśmy niezmiernie ciekawą broszurę "Natura 2000 w Karpatach Ochrona aktywna" wydaną w tym roku przez Instytut Ochrony Przyrody w Krakowie. Trafią one do puli nagród naszych konkursów. Ta publikacja jest częścią projektu PLO 108 "Optymalizacja wykorzystania zasobów sieci Natura 2000 dla zrównoważonego rozwoju Karpat" realizowanego w latach 2007-20011 na ternie parków narodowych: Babiogórskiego, Bieszczadzkiego i Gorczańskiego oraz na obszarze Nadleśnictwa Nowy Targ. Celem projektu było prowadzenie aktywnej ochrony przy wykorzystaniu tradycyjnych metod gospodarowania: koszenia łąk i wypasu, usuwanie podrostów drzew na siedliskach nieleśnych oraz zabiegi ochronne przeciwdziałające atakom drapieżników na zwierzęta domowe. Dotyczyły obszarów naturowych: Babia Góra, Bieszczady, Ostoja Gorczańska Torfowisko orawsko-Nowotarskie.
W Bieszczadach aktywną ochroną w ramach projektu zajmował się Adam Szary biolog pracownik Bieszczadzkiego Parku Narodowego. O tym projekcie będę pisać więcej wieczorem jak wrócę z gór.
Broszura jest bardzo interesująca, przystępnie napisana, laik nie ma najmniejszych trudności z jej zrozumieniem, bardzo bogato ilustrowana. Autorami zdjęć są m.in. Adam Szary, A. Koczur, J. Perzanowska, S. Szafraniec, K. Starzyńska, B.Dróżdż,
S. Tworek, J. Korzeniak , M. Ruciński, R. Latoń, K. Przybyła. W artykule poświęconym Bieszczadom znajduje się mapka lokalizacji zabiegów ochronnych. Broszura wydana jest chyba na papierze ekologicznym. Całość robi naprawdę bardzo korzystne wrażenie.

Spis treści
Pilotażowe Programy Aktywnej Ochrony w projekcie "Natura 2000 w Karpatach"
Anna Korzeniak
Siedliska podlegające aktywnej ochronie w ramach projektu PL0108
Karpackie łąki
- Anna Koczur Torfowiska wysokie
- Michał Hudyka Lasy dolnoreglowe
Michał Hudyka
Babiogórski Park Narodowy
- Lasy dolnoreglowe
- Polany reglowe
Adam Szary
Bieszczadzki Park Narodowy
- Roślinność połoninowa w strefie ziołorośli i traworośli
- Roślinność torfowiskowa w strefie torfowisk wysokich i ich okrajków
- Roślinność łąkowa z dzwonkiem piłkowanym Campanula surrata w krainie dolin Bieszczadzkiego Parku Narodowego
Marek Ruciński
Gorczański Park Narodowy
- Polany reglowe
Krzysztof Przybyła
Nadleśnictwo Nowy Targ
- Torfowisko wysokie w rezerwacie "Bór na Czerwonem"


Tytuł: "Natura 2000 w Karpatach Ochrona aktywna"
Redakcja: Katarzyna Starzyńska
Wydanie: I
Stron: 39
ISBN:
Wydawnictwo: Instytut Ochrony Przyrody
Kraków 2011

http://www.iop.krakow.pl/karpaty

Adam Szary
"Bieszczadzki Park Narodowy
- Roślinność torfowiskowa w strefie torfowisk wysokich i ich okrajków

Cel działania
Roślinność torfowiskowa na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego w latach 80-tych ubiegłego wieku została poddana intensywnym przeobrażeniom antropogenicznym, polegającym przede wszystkim na osuszaniu kompleksów torfowiskowych. Zbudowano wówczas system rowów melioracyjnych, a na otaczających je łąkach założono sieć drenów odwadniających. Od chwili przejęcia tych terenów przez Bieszczadzki Park Narodowy podjęto próby odwrócenia negatywnego wpływu wcześniejszych działań na tutejsze ekosystemy torfowiskowe.
Działania ochronne podjęte w ramach programu miały na celu hamowanie postępu sukcesji wtórnej na torfowiskach. Równocześnie, w miejscu realizacji zabiegów rozpoczęto badania efektu prowadzonych czynności. Ponadto postanowiono przetestować możliwości przywrócenia dawnego poziomu lustra wód gruntowych, a także uchwycić reakcję roślinności na ewentualną poprawę uwodnienia podłoża. Prócz oczywistych skutków ekologicznych rezultatem programu ma być również sformułowanie rekomendacji dla aktywnej ochrony torfowisk w terenach górskich.

Metody
Podjęte w ramach programu zabiegi polegały głównie na koszeniu płatów szuwarowo-ziołoroślowych na obrzeżach kopuły torfowiska oraz wycinaniu formułujących się tam zakrzaczeń i zadrzewień (usuwanie spontanicznie wkraczającego samosiewu drzew0. Niezależnie wykonano też działania mające przyczynić się do lepszego nawodnienia miejscowo przesuszonych torfowisk - na terenie szczególnie odwodnionych okrajków zbudowano system zastawek wodnych powstrzymujących nadmierny odpływ wody. Wzdłuż rowów okalających torfowiska (dawne melioracje) zbudowano zastawki o konstrukcji ziemno-faszynowej. Pierwszym efektem działania było powstanie oczek wodnych. Już teraz zatrzymuje się tam woda, która nie tylko nie ucieka poza obszar torfowisk, lecz podsiąkając w kierunku kopuły torfowiska - może pozytywnie wpłynąć na stan jej uwodnienia.
Aby określić wpływ koszeń i odkrzaczeń oraz zabiegów hydrotechnicznych na tutejszą roślinność, przeprowadzono badania monitorujące dynamikę płatów roślinnych. Głównymi poligonami działań były fragmenty mszary z klasy Oxycocco-Sphagnetea, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorowisk brzeżnych części kopuły torfowiskowej. Dodatkowo, powierzchnie badawcze założono w strefie okrajkowej, gdzie przeważa roślinność torfowisk niskich, ziołoroślowa i szuwarowa. Skartowano całe kompleksy torfowiskowe - łącznie z fragmentami boru bagiennego. W miejscach tych przeprowadzono inwentaryzację i ocenę stanu roślinności: wykonano 26 zdjęć fitosocjologicznych na jednoarowych powierzchniach i sporządzono mapy roślinności. Kartowanie powtórzono w 2010 roku, po zakończeniu działań programu aktywnej ochrony, co pozwoliło na wstępną ocenę efektywności podjętych działań. Rejestrowano również zmiany poziomu wód gruntowych - dla przetestowania bezpośredniego efektu nawadniania założono 6 studzienek piezometrycznych. w których dokonuje się odczytów dwukrotnie w każdym miesiącu. Równolegle prowadzono badania fitosocjologiczne na kopułach torfowisk wysokich w założonych punktach pomiaru poziomu wód gruntowych. Są one podstawą dla długookresowego zintegrowanego monitoringu fitosocjologiczno-hydrologicznego, który uzupełni dotychczasowy monitoring kartograficzny.

Efekt programu
Usuwanie zakrzewień i samosiewu drzew na kopulach torfowisk w płatach mszarów torfowcowych zdecydowanie poprawiło strukturę roślinności i stworzyło korzystne warunki dla rozwoju światłolubnych gatunków wysokotorfowiskowych, takich jak " modrzewnica północna Andromeda polifolia, turzyca skąpokwiatowa Carex pauciflora, żurawina drobnoowocowa Oxycoccus microcarpus oraz licznych gatunków mchów torfowców ( z rodzaju Sphagnum).
Systematyczne usuwanie krzewów i samosiejek drzew wyraźnie stabilizuje powierzchnię mszarów torfowiskowych oraz zbiorowiska wełnianki pochwowatej Eriopphorum vaginatum. Na torfowiskach, gdzie zabiegów takich w ostatnim nie prowadzono, zaobserwowano wyraźny proces zmniejszania się areału tych zbiorowisk. w ich składzie florystycznym znacznie zwiększył się udział podrostów drzew, szczególnie brzóz, świerka i sosny. W ocienionej przez młode drzewa warstwie runa i mszaków zaobserwowano symptomy ustępowania roślin charakterystycznych dla torfowisk wysokich.
Znacznie szybsze, rozpoznawalne zmiany nastąpiły na okrajkach torfowisk, gdzie usunięto rozległe płaty zarośli wierzbowych i zadrzewień, które rozwinęły się na torfowiskach przejściowych i niskich. Już w drugim roku po odkrzewieniu i wykoszeniu roślinności zielnej na okrajkach nastąpiła regeneracja typowych dla tych siedlisk zbiorowisk młak, mszarów niskoturzycowych i szuwarów, charakteryzujących się wysoką różnorodnością florystyczną i dużym udziałem rzadkich gatunków roślin.
Przeprowadzone badania wykazały, że usuwanie krzewów i samosiejek drzew z kopuł torfowisk oraz odkrzewienie i wykaszanie okrajków, jest skuteczną formą ochroną roślinności torfowiskowej. Obserwacje te sugerują konieczność kontynuacji działań aktywnej ochrony w przyszłości. W najbliższych latach planuje się rozszerzenie działań ochrony aktywnej na płaty roślinności torfowiskowej, opanowanej przez ekspansywną trawę - trzęślicę modrą Molinia coerulea, która stanowi duże, potencjalne zagrożenie dla mszarów torfowisk wysokich.
Uzyskane informacje dały solidną podstawę do opracowania programu zabiegów ochrony czynnej bieszczadzkich torfowisk. Program ten obejmować ma nie tylko działania hamujące zarastanie torfowisk, ale przede wszystkim zabiegi hydrotechniczne służące przywróceniu właściwych stosunków wodnych kopuły i okrajków bieszczadzkich torfowisk."
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"Kotlina Uherczańska i okolice Ekomuzeum "W krainie bobrów"

Postprzez lucyna » 22 maja 2011, o 04:06

Przede mną leży wyjątkowo starannie wydana przez Ruthenus mapa Wojtka Krukara "Kotlina Uherczańska i okolice Ekomuzeum "W krainie bobrów" w skali 1:25 000. Mapa naprawdę dobra, kilkakrotnie z niej korzystałam. Podkład Ruthenusa na dzień dzisiejszy jest najlepszy, a informacje na nim zawarte aktualne, szczególnie jest to ważna jeżeli chodzi o sieć dróg polnych i leśnych. Została wzbogacona o nazwy toponomastyczne.
Na okładce znajduje się piękne zdjęcie Jaśka Joniaka przedstawiające zaporę w Myczkowcach. Sądzę, że nie muszę Wam przedstawiać Autora i jego dorobku. Na szczególną uwagę zasługuje część turystyczna mapy. Jest to mini monografia poświęcona Kotlinie Uherczańskiej opracowana przez Kolegów ze Stowarzyszenia przewodników "Karpaty" Stanisława Orłowskiego i Wojciecha Orłowskiego. Publikacja przedstawia atrakcje turystyczne znajdujące się na trasie spacerowej zwanej ekomuzeum: pomniki przyrody nieożywionej "Wodospad na Olszance" i "Kamień Orelecki",rezerwaty przyrody, cudowne źródełko w Zwierzyniu, dwór Herbutów i "Dom Ubogich" w Uhercach Mineralnych, cmentarz z I wojny światowej w Uhercach, kościoły w Uhercach, Orelcu i Zwierzyniu. Oprócz tego Autorzy poopowiadali o historii czterech miejscowości znajdujących się na szlaku: Uherzec Mineralnych, Orelca, Zwierzynia i Myczkowiec, osobliwościach przyrodniczych, bobrach, architekturze Zwierzynia, pomnikach przyrody.
Pomiędzy informacje o atrakcjach turystycznych wpleciono liczne zdjęcia. Jedna z najładniej wydanych map w mojej kolekcji.
Jak można ją zdobyć? Swego czasu kilka sztuk dostałam w UG w Olszanicy.

Tytuł: "Kotlina Uherczańska i okolice Ekomuzeum "W krainie bobrów"
Autor: Wojciech Krukar
Skala 1:25 000
Wydanie: I
ISBN: 978083-7530-34-5
Wydawnictwo: Ruthenus
Krosno 2007

"REZERWATY PRZYRODY
- W 2003 r . na terenie obejmującym Ekomuzeum "W krainie bobrów" utworzono 3 nowe rezerwaty przyrody:
- Nad Jeziorem Myczkowieckim (164,17 ha)
- Przełom Sanu nad Grodziskiem (100,24 ha)
- Grąd w Średniej Wsi (58,19 ha) i w 2004 r.
- Koziniec (28,68 ha)

W rezerwacie krajobrazowym "Nad Jeziorem Myczkowieckim" (164,17 ha) obejmującym obszar wsi Bereźnica Niżna, Myczkowce i Solina celem ochrony jest zachowanie walorów krajobrazowych i przyrodniczych w masywie Berda wraz z oryginalnymi wychodniami skalnymi porastającymi lasami , licznymi stanowiskami roślin chronionych i rzadkich w runie leśnym. Osobliwościami przyrodniczymi tego miejsca są drzewostany leśne z żyzną buczyną karpacką, jaworzyną górską i fragmentami grądu subkontynentalnego oraz rośliny chronione: wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, języcznik zwyczajny, lulecznica kraińska, tojad mołdawski, groszek wschodniokarpacki, obrazki alpejskie, czosnek niedźwiedzi itd.

Rezerwat krajobrazowy "Przełom Sanu nad Grodziskiem" (100,24 ha) położony na obszarze 3 wsi Zwierzyń, Bereźnica Niżna i Średnia Wieś i na terytoriach 3 gmin (Lesko,Solina, Olszanica) obejmuje swym zasięgiem malowniczy przełom Sanu pod Grodziskiem w Zwierzyniu wraz z doliną tej rzeki oraz wzgórzem Grodzisko z porastającymi je lasami z licznymi gatunkami roślin chronionych i rzadkich w runie, w tym część wód płynących Sanu z ostoją bociana czarnego, czapli siwej i licznych ptaków wodnych.
Ochronie podlegają tutaj siedliska leśne lasu mieszanego z grądem subkontynentalnym, żyzną buczyną karpacką, jaworzyną karpacką i jednym z niezwykle cennych stanowisk języcznika zwyczajnego. jest to niezwykle malownicze miejsce w pobliżu którego znajduje się coraz bardziej popularne źródełko wody mineralnej w Zwierzyniu.

Rezerwat leśny "Grąd w Średniej Wsi" (58,19) zajmuje obszar jednej miejscowości - Średniej Wsi za rzeką San i obejmuje fragment subkontynentalnego grądu Tillio-Carpinetum o wysokim stopniu naturalności w piętrze pogórza. Ochroną objęto w nim dwa cenne wiekowo oddziały leśne (107 i 108) z siedliskami żyznego lasu lipowo-grądowego z domieszką dębu, wiązu i brzozy w wieku ponad 100 lat oraz sosny w wieku ok. 130 lat.

Najnowszy rezerwat krajobrazowo-leśny "Koziniec" (28,68 ha) powstał w 2004 r w Myczkowcach na płd. stoku Kozińca (521 m) nad Jeziorem Myczkowieckim w gm. Solina. Ochroną objęto walory przyrodnicze i krajobrazowe tego miejsca ze stromym zalesionym zboczem Kozińca o dużym nachyleniu stoków przechodzących miejscami w urwiska skalne z licznymi wychodniami i odsłonięciami skalnymi piaskowców i łupków warstw krośnieńskich porośniętymi grądem z fragmentami jaworzyny, rzadkimi gatunkami roślin i płatami zbiorowisk kserotermicznych. Ochronie podlegają zespoły roślinne: grąd subkontynentalny, ciepłolubna buczyna, 25 taksonów roślin objętych ochroną gatunkową, liczna grupa gatunków górskich i rzadkich m.in. lepnica gajowa, znana głównie ze stanowiska w Pieninach o populacji liczącej ok. 150 gatunków."

http://www.eko.uhercemineralne.pl/
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"III Ogólnopolska Konferencja Naukowa z DYNAMIKA ZMIAN SRODO

Postprzez lucyna » 10 cze 2011, o 06:32

Dzisiejszy poranek mija mi przy lekturze ciekawej publikacji pokonferencyjnej, którą otrzymałam od naszego forumowego Kolegi Przewodnika Piotrka Kutiaka. Są to streszczenia referatów i posterów, które zostały wygłoszone na III Konferencji Naukowej z cyklu:DYNAMIKA ZMIAN ŚRODOWISKA GEOGRAFICZNEGO POD WPŁYWEM ANTROPOPRESJI, która odbyła się w dniach 16-18 września 2010 r. w Krakowie i Sanoku oraz Jubileuszu 45 - lecia pracy naukowej Profesora Jana Lacha. Organizatorami konferencji byli ZAKŁAD OCHRONY I KSZTAŁTOWANIA ŚRODOWISKA GEOGRAFICZNEGO INSTYTUT GEOGRAFII
UNIWERSYTET PEDAGOGICZNY W KRAKOWIE
oraz URZĄD MIASTA W SANOKU, POLSKIE TOWARZYSTWO GEOGRAFICZNE - ODDZIAŁ W KRAKOWIE, INSTYTUT METEOROLOGII I GOSPODARKI WODNEJ.
Konferencja składała się z trzech bloków tematycznych
- przestrzeń przyrodnicza i jej użytkowanie,
- przyrodnicze skutki antropopresji,
- zagadnienia edukacyjno-informacyjne.

W związku z tym, że spis treści 2 i pół strony A-4 będę musiała go skrócić i przedstawię tylko jego fragment ograniczając się do artykułów i posterów dotyczących Karpat i turystyki.

Spis treści
ANTROPOGENICZNA TRANSFORMACJA ŚRODOWISKA PRZYRODNICZEGO
Eligiusz Brzeźniak - Anomalie opadowe w Karpackim Wschodnim Regionie Pluwialnym
Wojciech Blecharczyk - Kryteria oceny przyrodniczych i edukacyjnych walorów karpackiej części dorzecza Sanu
Zygmunt Wnuk - Rezerwat geologiczny "Prządki" w Województwie Podkarpackim
Józef Kukulak - Trwałość otoczaków skał krystalicznych w terasach i stożkach Czarnego Dunajca na Podhalu
Szymon Biały - Proces renaturalizacji śladów górnictwa w dolinie Jaworzynki w Tatrach i jego skutki w krajobrazie kulturowym
Danuta Limanówka - Warunki klimatyczne Sanoka w latach 1951-2009 (na przykładzie stacji Sanok-Trepcza)
DYNAMIKA ZMIAN ŚRODOWISKA GEOGRAFICZNEGO POD WPŁYWEM ANTROPOPRESJI
I. PRZESTRZEŃ PRZYRODNICZA I JEJ UŻYTKOWANIE
Szymon Biały, Marek Doktor - Metody waloryzacji antropogenicznych obiektów geoturystycznych w Tatrach Polskich
Rafał Bielecki - Pieniny - turystyczne i gospodarcze użytkowanie przestrzeni przyrodniczej
Janusz Chmura - Przemieszczanie się osi matalimnionu w głąb zbiornika solińskiego latem 2002 i 2008 r.
Robert Pyrc - Zmiany użytkowania terenu w Beskidzie Wyspowym w XX i I dekadzie XXI wieku
Bohdana Senczyna, Natalija Brydnak - Ekologiczne skutki rekreacyjnego użytkowania gór niskich w Karpatach ukraińskich (na przykładzie wsi Werchnij Studenyj)
Piotr Skóra, Wanda Wilczyńska-Michalik - Waloryzacja środowiska geograficznego Nadleśnictwa Rymanów pod kątem atrakcyjności turystycznej
Witold Warcholik, Marcin Semczuk, Marcin Baranowski - Monitoring ruchu turystycznego w Pienińskim Parku Narodowym (wyniki monitoringu prowadzonego w latach 2007-2009 przez SKNG UP)
II. Przyrodnicze skutki antropopresji
III. Zagadnienia edukacyjno-informacyjne
Kondrat Białas - Projekt Eko-Sanok
Marek Marynowicz - Działalność Ligii Ochrony Przyrody w okręgu bieszczadzkim
Piotr Kutiak - Park Miejski w Sanoku
Postery
Opis trasy wycieczki
Materiały informacyjne



Tytuł: "III Ogólnopolska Konferencja Naukowa z DYNAMIKA ZMIAN SRODOWISKA GEOGRAFICZNEGO POD WPŁYWEM ANTROPOPRESJI" oraz Jubileuszu 45 - lecia pracy naukowej Profesora Jana Lacha"
Autor:
Wydanie: I
Stron: 83
ISBN:
Druk sfinansował: Urząd Miasta w Sanoku
Sanok 2010

"Piotr Kutiak Urząd Miasta, Sanok
Park Miejski w Sanoku
Park miejski w Sanoku powstał w 1896 roku na wzniesieniu zwanym Stróżnią, w centrum miasta. W 1898 r. na szczycie góry usypano Kopiec Mickiewicza wieńcząc go kamiennym głazem na pamiątkę 100 rocznicy urodzin Adama Mickiewicza. Kopiec został usypany przez młodzież sanockiego gimnazjum. W tym samym roku Rada Miasta Sanoka nadała parkowi i ulicy biegnącej obok imię Adama Mickiewicza. Ówczesny park liczył 6 ha powierzchni i pieczę nad nim sprawował ogrodnik miejski. W roku 1909 w wyniku działań Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka dr Aleksander Mniszek-Tchórzyński ofiarował miastu 7 morgów ziemi przyległej do istniejącego parku. Nową część ogrodu miejskiego decyzją Towarzystwa nazwano imieniem Fryderyka Chopina upamiętniając 100 rocznicę jego urodzin. W 1910 roku obudowano piaskowcem źródełko w parku, a na ścianie oporowej umieszczono pamiątkową tablicę przedstawiającą medalion z wizerunkiem kompozytora.
Wędrując alejkami parkowymi o łącznej długości 3 km, ułożonymi głównie wzdłuż warstwic Góry Parkowej, podziwiać można wiele pamiątek historycznych pozostałych po kilku pokoleniach sanoczan. Oprócz kopca i źródełka należy wymienić tu pomniki: Tadeusza Kościuszki, stację pomp z pocz. XX wieku oraz Pomnik Wdzięczności będący hołdem dla poległych żołnierzy podczas II wojny światowej ( w miejscu małej wojskowej mogiły).
Oddana do użytku w wrześniu 2007 r. platforma widokowa, stała się niewątpliwą atrakcją Parku Miejskiego w Sanoku, dostarcza niesamowitych widoków na Dolinę Sanu, Góry Słonne, Pogórze Dynowskie i Bukowskie oraz Beskid Niski i fragment Bieszczadów. Z platformy możemy obserwować nie tylko piękne widoki i zjawiska atmosferyczne, ale także otaczającą nas przyrodę. Taras widokowy jest doskonałym miejscem do obserwacji ptaków, owadów oraz zmian zachodzących w szacie roślinnej parku."

Więcej o parku http://www.zielonekarpaty.org.pl/ParkMi ... anoku.html
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"Leksykon drewnianej architektury sakralnej Podkarpacia tom

Postprzez lucyna » 23 sie 2011, o 06:21

Kilka dni termu dostałam świetny "Leksykon drewnianej architektury sakralnej Podkarpacia tom I". Jest to projektowe bezpłatne wydawnictwo Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju i Promocji Podkarpacia http://www.procarpathia.pl Przebogato ilustrowana książka w twardej okładce, format A-4, 185 stron, kompendium wiedzy o naszych drewnianych kościołach i cerkwiach. Pierwszy tom obejmuje miejscowości od A do Ł, część z nich jest położona na szlaku architektury drewnianej i na szlakach ikon, pieszych i rowerowych. We wrześniu ma się ukazać tom II. Więcej skrobnę na swojej nowe stronie jak będę miała w garści całość. Na razie stwierdzę tylko, że książka nie dość iż piękna to jeszcze diablo interesująca :)
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

Re: "Leksykon drewnianej architektury sakralnej Podkarpacia

Postprzez Piotr_S » 23 sie 2011, o 08:49

lucyna napisał(a):"Leksykon drewnianej architektury sakralnej Podkarpacia tom I".

Gdzie to można dostać / kupić?
Avatar użytkownika
Piotr_S
Administrator
 
Posty: 1365
Dołączył(a): 2 mar 2009, o 18:33

Re: Ciekawe, bezpłatne wydawnictwa poświęcone Bieszczadom i

Postprzez lucyna » 23 sie 2011, o 09:18

Moi Koledzy wiedzą, że mam bzika na punkcie książek, Kumpel przewodnik zdobył dla mnie jeden egzemplarz . Musisz skontaktować się ze Stowarzyszeniem, najlepiej telefonicznie.
To wydawnictwo bezpłatne zrealizowane przez Pro Carpathię, Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Przemyślu i norweskie miasto Roros. W ramach tego projektu wydano jeszcze "Zieloną Księgę Dziedzictwa Historycznego" ale nie mam szans na jej zdobycie :cry:
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"Przewodnik Milu Wielofunkcyjne, intensywne użytkowanie tere

Postprzez lucyna » 14 wrz 2011, o 06:55

Ten wątek powstał przede wszystkim po to aby informować o ciekawych wydawnictwach, w dużej mierze nieznanych szerszemu gronu czytelników. Tworzę go dzięki pomocy Kolegów Przewodników, którym dziękuję za pomoc i tą drogą. Kilka dni temu otrzymałam kilka ciekawych wydawnictw od Piotrka Kutiaka, w zdecydowanej większości dotyczyły one Sanoka. Wśród nich była książka szczególnie polecana przez Kolegę czyli "Przewodnik Milu Wielofunkcyjne, intensywne użytkowanie terenów miejskich. Praktyczny poradnik". Jest to publikacja wydana w ramach projektu, nieosiągalna dla większości zainteresowanych, ponoć jeszcze po kilka egzemplarzy znajduje się w UM i UG w Sanoku. Zaadresowana jest przede wszystkim do planistów, architektów, inwestorów i osób zajmujących się projektowaniem urbanistycznym i planowaniem regionalnym. Zainteresowała i przewodników, gdyż opisuje dobre praktyki planistyczne i zawiera informacje o ciekawych, zrealizowanych projektach na terenie UE. Każdy projekt jest dokładnie przedstawiony, są tu wiadomości o: klasyfikacji projektu wg MILU, nazwa inicjatywy, daty rozpoczęcia i zakończenia, dane kto planował i realizował przedsięwzięcie, wprowadzenie w zagadnienie, prezentacja tożsamości, masy krytycznej, powiązań, wymiaru ludzkiego, kilka słów o promocji i marketingu i całym procesie. Każdy rozdział jest bogato ilustrowany, dołączono do niego mapy i zdjęcia satelitarne.
Aha, jeszcze nie powiedziałam czym jest MILU. Wg notatki zawartej w tej publikacji jest to międzynarodowa sieć poświęcona zbieraniu, wymianie i powielaniu wiedzy na temat Wielofunkcyjnego, Intensywnego Użytkowania Terenów Miejskich, jest to związane z rozwojem zrównoważonym miast.
Publikacja jest naprawdę bardzo ładna, dobry projekt graficzny, twarda okładka, szyta, bardzo dobry papier, bardzo bogato ilustrowana. Nie dość iż jest ciekawa to jeszcze pieści oczy. Polecam.

Spis treści
Wstęp
Przedmowa do wydania polskiego
Rozdział 1. Wielofunkcyjne, intensywne użytkowanie terenów miejskich
Rozdział 2. Proces planowania
Rozdział 3. Metodologia MILU
Rozdział 4. Przypadki odniesienia
Park przyrodniczy rzeki Aker, Oslo, Norwegia
Nowe mieszkania w centrum Sztokholmu, Sztokholm, Szwecja
Ulica Raday , Budapeszt, Węgry
Rewitalizacja Starego Miasta, Sanok, Polska
Nabrzeża portowe Dublina, Dublin, Irlandia
Pływający port, Bristol, Wielka Brytania
Havnestaden, port miejski, Kopenhaga, Dania
Fabryka Kabli i Drut, Wiedeń, Austria
Grobla Diemrzeedijk, Amsterdam, Holandia
Centrum Targowe Riem /Messestadt Riem, Monahium, Niemcy
Miejskie rolnictwo - Hoeve Biesland, Delft, Holandia
Park Krajobrazowy New Hall Valley, Birmingham, Wielka Brytania
Rewitalizacja Norton Radstock, Radstock, Wielka Brytania
Bibliografia
Projekt Milunet

Tytuł: "Przewodnik Milu Wielofunkcyjne, intensywne użytkowanie terenów miejskich. Praktyczny poradnik"
Autorzy: Praca zbiorowa
Wydanie: I
Stron: 87
ISBN: 978-83-61043-01-0
Wydawnictwo: Gmina Miasta Sanok
Sanok 2007

"Rewitalizacja Starego Miasta, Sanok, Polska" str. 42-43
"[...]Inicjatywa: Władze miasta Sanoka
Planowanie i projekt: Władze miasta Sanoka
Regionalny Park Krajobrazowy Zniesienija we Lwowie
Realizacja: Różne firmy
Data rozpoczęcia: 2000
Data zakończenia: 2009
Informacja: www.um.sanok.pl

Wprowadzenie:
Sanok zlokalizowany jest nad rzeką San, która jest bazą dla wodnej rekreacji w regionie. Przez wiele lat rzeka nie była dobrze wykorzystywana, szczególnie w zakresie rekreacyjnym, ze względu na zanieczyszczenia przemysłowe, które zanieczyszczały rzekę. W latach 90-tych wiele zakładów przemysłowych zlokalizowanych na brzegach rzeki upadło, co miało pozytywny wpływ na czystość rzeki. Centrum miasta położone jest na wzgórzu nad rzeką i stanowi najbardziej atrakcyjną jeśli chodzi o zabytki i dziedzictwo kulturowe. Na wzgórzu leży również dawny zamek, a obecnie Muzeum Historyczne ze zbiorami ikon i obrazami Z. Beksińskiego. Drugą ważną atrakcją turystyczną jest położne z drugiej strony rzeki Muzeum Budownictwa Ludowego- Skansen. Połączenie zabytkowego centrum miasta ze Skansenem i terenami rekreacyjnymi nad rzeką oraz ich wspólna promocja jest celem wprowadzenia w życie programu pn. "Sanocki Park Dziedzictwa Kulturowego", który integruje działania na wszystkich terenach.

Tożsamość:
Sanocka starówka spełnia bardzo ważne funkcje: administracyjne, komunikacyjne, ekonomiczne oraz turystyczne, które są ściśle związane z dziedzictwem kulturowym miasta i regionu. Od 2000 roku władze miasta efektywnie realizują proces rewitalizacji zabytkowego centrum miasta, na które składają się budynki z przełomu XVIII i XIX wieku, sanocki zamek oraz przestrzenie otwarte, takie jak place, czy park miejski. W 2002 roku utworzony został deptak, który doskonale współgra z z architektonicznym i wizualnym stylem zabytkowego centrum miasta. Stanowi on pierwszy krok w procesie rewitalizacji centrum Sanoka, a jego efekty stanowiły zachętę do realizacji następnych etapów. Charakter deptakowi nadaje Ławeczka Szwejka, wraz z restauracją u Szwejka stanowiąca atrakcję dla turystów i mieszkańców. Na rynku miejskim, mimo prowadzonego obecnie remontu, działa aktywnie Biuro Wystaw Artystycznych organizując różnorodne zajęcia i imprezy związane ze sztuką i kulturą dla dzieci, młodzieży jak i osób starszych.
[...]"
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

"500 lat Smolnika 1511-2011" folder

Postprzez lucyna » 22 wrz 2011, o 05:45

Przedwczoraj Jola Harna podarowała mi bardzo ciekawy folder, który został wydany niedawno przez Urząd Gminy w Komańczy. Była nim zachwycona, ja po przeczytaniu broszurki ów zachwyt podzieliłam. Autorami folderu są ludzie zafascynowani regionem, posiadający wszechstronną wiedzę zarówno teoretyczną jak i praktyczna o okolicy Smolnika nad Osławą. Wojciech Wesołkin jest przewodnikiem beskidzkim i autorem m.in. przewodników, a Paweł Królikowski etnografem, fotografikiem, pracownikiem UG w Komańczy. Razem stworzyli ciekawą, bardzo bogato ilustrowaną mini monografię Smolnika. Jest to mini kompendium wiedzy o dziejach tej miejscowości wzbogacone wspomnieniami pań: Marii Seńko, Julii Kurdyły, Marii Witlińskiej, zdjęciami archiwalnymi i współczesnymi fotografiami, tekstami ludowych piosenek.
Jedna fotografia mnie urzekła, zdjęcie oryginalnych łemkowskich, barwnych drzwi z XIX w. z pewnej smolnickiej chyży.
Publikacja jest oparta na wielu źródłach, bibliografia robi wrażenie. Dodatkowym autem są archiwalne, wcześniej nie publikowane zdjęcia.
Współczesny Smolnik nad Osławą to miejscowość położona pod grzbietem Magurycznego, w dolinie oddalonej o kilka kilometrów od drogi karpackiej - odcinek Komańcza-Cisna. Nie biegną przez nią szlaki turystyczne, jest ostoją ciszy i spokoju. Słynie z najwyżej położonego w kraju szybowiska trawiastego dla szybowców i samolotów, schroniska, które jest odbudowywane po pożarze, "Zagrody Chryszczata" ciekawego pensjonatu mieszczącego się w dawnym OZ Zakładu Karnego w Łupkowie, zachowanych kilku chyż łemkowskich, murowanej cerkwi z pięknym wnętrzem z kompletnym ikonostasem z 1806 r., z nieszczęściem Marka Grechuty (jego syn był w sekcie mającej swoją siedzibę w Smolniku), znakomitymi serami. Mi osobiście kojarzy się z pysznym jedzeniem i napitkami serwowanym przez właścicieli Śpiewanego Chlebka (sprzedają swoje rewelacyjne produkty w sklepiku obok kas kolejki wąskotorowej w Majdanie)i z nieciekawymi miejscowymi byłymi pracownikami pegeeru o lepkich łapach zabijających wszystko co żyje. Śpiewany Chleb to także ziołolecznictwo i to skuteczne http://www.śpiewanychleb.pl/ (późną wiosną straciłam głos, zapalenie gardła było tak wstrętne, że wzięłam trzy kuracje antybiotykowe pod rząd, a mimo to prawie nie mogłam mówić, pomógł mi dopiero regularnie zażywany miodek z mlecza czyli syrop z mniszka lekarskiego.


Tytuł: "500 lat Smolnika 1511-2011" folder
Autor: Wojciech Wesołkin, Paweł królikowski
Wydanie: I
Stron: 12
ISBN:
Wydawnictwo: Urząd Gminy w Komańczy
Komańcza 2011

"Oto co pamięta ze szkolnych lat jedna z mieszkanek Smolnika:
Jak ja chodyła do szkoły[...] tu była szist klas, w nas. W nas pered wojną byly dwi uczytelky, jedna Janina Czajkowska bo tutaj mieszkala i wczyła nas. [...] ale pered wojnou, ja zaczala chodyty do szkoly, to my ne maly knyżok, nauczytelka ta harni haworyła, wczyła nas z lemkowskych knyzky i haworyla do nas po lemkiwsky, ona była Polka, i wona mala jednu kniżku, pysała na tablycy a my odpysywaly z tablici i w doma sja wczyly, na druhyj deń wczylysmy sja czytalymse czytaty do szkoly [...] ale potim uż, jak Nimci pryjszly, w trydcet dewjatom roci, to uż knyżky byly [...]był dyrektor i troch nauczytelka i troch nauczyteliw, ale u nas było duże ditej, no to byly dwi klasy i tak sia wczyly, połny klasy byly, a pered wojnou jak ja zaczała chodyty to tak było, perwsza klasa i druha chodyła po rocy, do szkoły, a tretia klasa dwa roky i czwerta dwa roky [...] a potem uż jak Nimci pryszly to uż ukrainsky nauczytely byly, dyrektor Ukrainiec i bylo szist klas [...] dyrektor był Wolczak, tak, i profesora toho naszoho szo my byly pid nym to byl Nalywajko [...] a nauczytelka to była Wiłczuka zinka, ony byly z Ukrainy, nauczytely wsi z ukrainy byly [...]to my w każdy deń, jak uz prychodył nauczytel, my kazaly Slawa isisu Chrystu i molyly my sa. Otcze Nasz i Bohorodyce deń w deń."

"Bieszczady spłynęły krwią i łzami.
Jak moja teściowa opowiadała. W dzień przychodziło wojsko - daj jeść.W nocy przychodzili banderowcy - daj jeść. [...] Banderowcy przyszli trzeba dać jeść, no to do kogo, kto dobrze gotuje, bo to przednówek, czy jeszcze ma z czego [...] to nasza babcia siebie specjalnie skaleczyła w rękę żeby była ranna, bo to i wyprać było trzeba.
Przyszli banderowcy do babci, babcia nie miała chleba, nie miała nic, no to przynajmniej daj worek. Babcia mówi - nawet nie mam całego worka. Poszli nabrali ziemniaków, a to zima była no i idą, jak stara chałupa była [...] i na śniegu widać i z tego worka co kawałek ziemniak wypadał, a przecie nie zauważyli bo to było w nocy. babcia poszła do stajni, nie patrzyła na ten brzeg. A idzie wojsko z góry i widzi ślady, [...] to ten mówi wojskowy i co mu dałaś buty do lasu narzeczonemu, a teraz sama boso chodzisz i nogi grzejesz nad kuchnią. Na tym piecu siedziała i nogi grzała. Pozabierali wszystko. Jakiś kożuch, jakieś ciepłe rzeczy. A buty? Mowy nie było aby but został.
Ja pamiętam jak nas wysiedlili to tam w Radoszycach my pchali wóz i jeden żołnierz pomagał nam [...] ja pchała tak, on tu i on mówi: wiesz co, my tu robimy co nam każą, my też takie ludzie jak wy. Nam was szkoda, ale my nic nie poradzimy."
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

Re: Ciekawe, bezpłatne wydawnictwa poświęcone Bieszczadom i

Postprzez bogdan64 » 22 wrz 2011, o 18:53

A mnie sie wydawało, że część ikonostasu w cerkwi w Smolniku została skradziona.
Avatar użytkownika
bogdan64
Wyrypiarz bieszczadzki
 
Posty: 283
Dołączył(a): 21 kwi 2009, o 18:41

Re: Re: Ciekawe, bezpłatne wydawnictwa poświęcone Bieszczado

Postprzez lucyna » 22 wrz 2011, o 19:05

Najprawdopodobniej w 1961 r, tuż po zablombowaniu cerkwi zostały skradzione prazniki i jedna ikona apostoła.
Ikonostas został uzupełniony. W cerkwi jest oryginalny ikonostas z XIX w., ołtarz główny i trzy ołtarze boczne.
Avatar użytkownika
lucyna
Zbanowany
 
Posty: 2158
Dołączył(a): 1 lut 2010, o 10:04
Lokalizacja: Góry Sanocko-Turczańskie

Poprzednia stronaNastępna strona

Powrót do Mapy, przewodniki i inne wydawnictwa z regionu

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zarejestrowanych użytkowników i 0 gości


Loading

O F I C J A L N E    F O R U M    D Y S K U S Y J N E    S E R W I S Ó W:
               

Forum bieszczadzkieforum.pl używa plików typu cookies do poprawnego działania strony, w celach statystycznych, reklamowych, w celu dostosowania naszego serwisu do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz by umożliwić logowanie zarejestrowanym użytkownikom. Korzystanie z forum bieszczadzkieforum.pl, bez zmian ustawień w używanej przez Państwa przeglądarce internetowej oznacza zgodę na wykorzystywanie technologii cookies i zapisywanie ich w pamięci Państwa urządzenia zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.