Forum Bieszczady - BieszczadzkieForum.pl

No to do roboty. Czas na promowanie Bukowskich Wierchów. Piękna kraina, szengenić można więc do dzieła.
Na dobry początek proponuję przewodnik słowacki Miro Burala "Poloniny Turisticky sprievodca". Skromie wydana książeczka to połączenie przewodnika z informatorem. Zawiera opis 17 szlaków turystycznych pieszych, 6 rowerowych, opis 33 miejscowości. Miro jest byłym dyrektorem PN Poloniny, obecnie zajmuje się siecią NATURA 2000 więc o terenie wie prawie wszystko. Poza tym jest znakomitym gawędziarzem. W przewodniku przedstawia nam historię, etnografię, kulturę tego regionu. Oczywiście dużo mówi także o przyrodzie regionu. Przewodnik jest wydany w języku słowackim
Przewodnik można kupić także w Polsce, ja swój nabyłam w schronisku Przystanek Balnica. Polecam i przewodnik, i tereny parku narodowego.

Spis treści
Zamiast wstępu
Jak korzystać z przewodnika
Charakterystyka regionu
Z historii turystyki
Z historii ochrony przyrody

Połonińskie tematy
Historia
Przyroda
Kultura
Śladami sławnych ludzi

Trasy turystyczne
Stużica
Riabia Skała
Runina
Mapa poglądowa
Ruska Kotlina
Udava
Nastaz

Trasy rowerowe
Miejscowości

Tytuł: " Poloniny turisticky sprievodca"
Autor: Miroslav Bural
Wydanie: I
Stron: 67
ISBN:
Wydawca: Miroslav Bural
Stakcin 2004

Dziś pora rozpocząć rozmowę o mapach. Mam ich kilka. Moim zdaniem najlepsze są słowackie wydane przez Hermanec. Bukowskim Wierchom poświęcone są dwie: "Bieszczady Bukovske Vrchy" arkusz 163 obejmujący oba mezoregiony w całości i "Bukovske Vrchy" arkusz 118 przedstawiający Bukowskie Wierchy zahaczający o północno-zachodnią część Bieszczadów. Obie mapy są w skali 1:50 000. Składają się z dwóch części: turisticka mapa i textova cast. Na mapie podano czasy przejść, siatkę GPS, uwzględniono trasy rowerowe i zaznaczono wyciągi. Częśc tekstowa jest interesujaca, podano informacje charakteryzujące region pod względem geograficznym, przyrodniczym, opis szlaków i to co mi się najbardziej podoba czyli profile tras. Obie części są w plastikowej obwolucie. Gdybyście byli zainteresowani całym obszarem Parku Narodowego Połoniny to warto dokupić sobie jeszcze jedną mapę "Vihorlatske Vrchy Zemplinska Sirava".

lucyna napisał(a):Dziś pora rozpocząć rozmowę o mapach. Mam ich kilka. Moim zdaniem najlepsze są słowackie wydane przez Hermanec. Bukowskim Wierchom poświęcone są dwie: "Bieszczady Bukovske Vrchy" arkusz 163 obejmujący oba mezoregiony w całości i "Bukovske Vrchy" arkusz 118 przedstawiający Bukowskie Wierchy zahaczający o północno-zachodnią część Bieszczadów. Obie mapy są w skali 1:50 000. Składają się z dwóch części: turisticka mapa i textova cast. Na mapie podano czasy przejść, siatkę GPS, uwzględniono trasy rowerowe i zaznaczono wyciągi. Częśc tekstowa jest interesujaca, podano informacje charakteryzujące region pod względem geograficznym, przyrodniczym, opis szlaków i to co mi się najbardziej podoba czyli profile tras. Obie części są w plastikowej obwolucie. Gdybyście byli zainteresowani całym obszarem Parku Narodowego Połoniny to warto dokupić sobie jeszcze jedną mapę "Vihorlatske Vrchy Zemplinska Sirava".

Lucyna oprócz aparatu zainwestuj w skaner Do wszystkich informacji warto dołączyć skan albo foto okładki, ludzie to wzrokowcy i szybciej okładkę zapamiętają niż tytuł. Ja generalnie jak coś wypatrzę w necie to okładka zostaje w pamięci i zawsze w jakiejś księgarni rzuci się w oczy szybciej. Można też poszukać w sieci na stronach wydawnictwa czy księgarni okładkę i ją wkleić. Dołączam okładki 2 opisywanych przez Ciebie map.

I jeszcze dwie mapy tego wydawnictwa przydatne przy chodzeniu na południe od Polskich Bieszczadów
- Laborecka Vrchovina - Słowacka mapa turystyczna Laborecka Vrchovina / Dukla, skala 1:50 000
- Vihorlatske Vrchy - Słowacka mapa Vihorlatske Vrychy, Zemplinska Śirava, skala 1:50 000, czasy przejść, GPS, trasy narciarskie i rowerowe

Dziękuję za uzupełnienie. Niestety, opanowanie czynności wytnij, wklej przekracza moje możliwości intelektualne. Nie żartuję, nie potrafię tego robić więc muszę liczyć na Waszą pomoc.

Przeważnie polecam ciekawe wydawnictwa. Dziś niestety zrobię wyjątek.
Północno-wschodnia Słowacja interesowała mnie od dawna, teraz doszły szkolenia przewodnickie oraz wspólne prywatne wypady z Kolegami przewodnikami więc u południowych sąsiadów bywam stosunkowo często. Oczywiście, staram się zdobyć jak najwięcej informacji o tym regionie. Z tym mam duży problem, nawet słowackie wydawnictwa niewiele uwagi poświęcają temu południowo-wschodniemu zakątkowi tego kraju.
Będąc z ubiegłym roku na Winiańskim Zamku postanowiliśmy z Kumplami, że zwiedzimy wszystkie zamki i pałace w okolicy. Jak postanowiliśmy tak robimy. W ubiegłym roku "zdobyliśmy" ruiny" warowni Brekov i Jesenov. Przygotowując się do wycieczki zabrałam ze sobą mapy nie sprawdzając ich "zawartości". Wśród nich była "Slovensko Hrady, zamky 1:500 000" wydana w serii Geo Club przez chyba czeskie wydawnictwo Sho Cart http://www.shocart.cz w 2006 r. Jakie było moje zdziwienie, gdy okazało się, że na terenie północno-wschodniej Słowacji jest tylko jeden zamek Brekov. Zdziwienie tym większe, że już byliśmy na hradach: Winiańskim, Jesenov, widzieliśmy zespół w Stropkowie, zwiedziliśmy muzeum pałac w Humennem, pałac w Sninie, kasztel w Stakcinie. Ich oczywiście nie uwzględniono. Ta mapa ma pokazywać hrady i zamky. Nawet biorąc pod uwagę trudności z przetłumaczeniem z języka słowackiego na polski tych określeń (hrad to warownia zamek, zamek to rezydencja pałac, kasztel to mały pałac, dwór) to można stwierdzić, iż owa mapa to niedoróbka niegodna kupienia. Na pewno nie można jej polecić nikomu zainteresowanemu atrakcjami tego typu na terenie Słowacji. Tym bardziej, że także w innych regionach kraju nie uwzględniono mniej znanych warowni. Jeżeli chodzi o oznakowanie dróg to jest to mapa dobra, czytelna.

Tytuł; "Slovensko Hrady, zamky"
Skala 1:500 000
Wydanie:
ISBN: 80-7224-423-X
Wydawca: GeoClub
Brno 2006

Tomasz Darmochwał napisał także przewodnik "Beskid Niski polski i słowacki". Główną część tego wydawnictwa stanowią opisy tras pieszych wraz z podaniem wiadomości krajoznawczych o mijanych atrakcjach, z opisami panoram, z szkicami historycznymi i cytatami z literatury. Układ podobny jak w wczesniej omawianej pozycji.
Na okładce mapa turystyczna części polskiej i słowackiej Beskidu Niskiego.
Spis treści:
Wiadomości ogólne
Znakowane szlaki piesze-Polska
Znakowane szlaki piesze Słowacja
Nieoznakowane trasy piesze
Trasy rowerowe
Trasy drogowe Polska
Trasy drogowe Polska-Słowacja
Trasy drogowe Słowacja
Wiadomości praktyczne
Mam wydanie III rozszerzone i poprawione z 1999 r. Od tego być może przewodnik został wznowiony i zaktualizowany.

wiecie moze czy te mapy mozna kupic gdzies wysylkowo?? chetnie bym je nabyla..

Nie spotkałam się z ofertą internetową, swoje mapy kupiłam w sklepiku PTTK w Sanoku i w informacji w Bardejowie. Jest jeszcze jedna mapa Hermanec, którą mogę polecić. To wydawnictwo bezplatne, które w ub. roku otrzymałam w centrum informacji transgranicznej w Dukli, być może jeszcze je mają. Mapa jest naprawdę bardzo dobra, w skali 1:150 000, obejmuje cały obszar województwa preszowskiego. Nie mam słowackich czcionek więc napisze nieortograficznie "Presovsky samospravny kraj".

Przede mną ciekawy, ładnie wydany słowacki przewodnik "Karpatska Drevena Cesta Slovakia" Michala Kost'a. Ivana Marko, Jaroslava Popovec'a. Jest to wydanie projektowe, bardzo, bardzo bogato ilustrowane, słowacko-polsko-angielskojęzyczne. Można było go nabyć w Polsce u Ryśka Szocińskiego w Atamanii.
W przewodniku opisano 49 architektonicznych perełek położonych na terenie powiatów: Bardejów, Świdnik, Snina, Poprad, Stara Lubovla, Stropkow. O każdym obiekcie podano kilka istotnych informacji w języku słowackim, poinformowano, gdzie można dostać klucze oraz dodano po 4-5 ilustracji, przeważnie zdjęć i malunków. Autorzy, z pochodzenia Łemkowie najwięcej uwagi poświęcili słowackim drewnianym świątyniom, w przewodniku też jest wzmianka o polskich, łemkowskich cerkiewkach wzbogacona zdjęciami. Dość dużą cześć przewodnika zajmują informacje dotyczące historii, kultury Rusinów. Moim zdaniem ta część jest, dla nas Polaków, najbardziej interesująca. Niewiele bowiem wiemy o naszych południowych sąsiadach, o tamtejszej polityce stosowanej wobec mniejszości narodowych. Poza tym, moim zdaniem, warto zapoznać się z często odmiennym sposobem patrzenia na rolę kulturowych atrakcji turystycznych. Jak już wspominałam przewodnik jest ładnie wydany, ma formę kołonotatnika, lakierowaną okładkę i mnóstwo ciekawych zdjęć, reprodukcji obrazów oraz kilka mapek poglądowych.

Przewodnik można pobrać stąd http://www.kdc.sk/image/kdc.pdf
Spis treści
Położenie geograficzne i gospodarka
Historia
Język, indentyczność i klutura
Religia
Polityka
Chronologia
Obywatelski Krąg Łemków (OKŁ)
Świątynie
Tradicia, obrad a zvyky rusinskych drevenych cerkvi
Kitorstvo
Mapy

Tytuł: "Karpatska Drevena Cesta Slovakia Uvod do karpatoturistiky 21. starocia"
Autor: Michala kost, Ivana Marko, Jaroslav Popovec
Wydanie: I
Stron: 49
ISBN: 80-968832-4-0
Wydawnictwo: Zachrana a obnova NKP
2004


Str. 3
"Karpacka droga drewniana Słowacja (KDD) od Wysokich Tatr po granice z Ukrainą jest nadzieją rozwoju peryferii. Jest atrakcyjną wizją dla turystów i interesującą ofertą rozszerzającej się nowej Europy. Powstający przemysł turystyczny w Karpatach jest dotychczas jedyną alternatywą zachowania życia w Karpatach 21. wieku. Potrzebuje ona atrakcyjną "story-filozofię", szczególnie globalną markę handlową, jaką jest bez wątpień projekt ruchu turystycznego Karpacka Droga Drewniana wzdłuż pogranicza słowacko-polskiego.
Obfitości regionu KDD z kulturalnego punktu widzenia:
*stwarza granicę symboliczną pomiędzy historycznym wschodem historycznym (bizantyskim) i zachodem (łacińskim) kulturalnym świata,
*jest granicą pomiędzy kościołem ortodoksyjnym, a łacińskim,
*jest granicą pomiędzy Słowianami wschodnimi, a zachodnimi oraz alfabetem głagolickim i pismem łacińskim.

Czy warto zobaczyć "piramidy karpackie" klejnoty architektury ludowej zwane też perły Karpat? Drewniane cerkwi bizantyjskie, rzymskokatolickie, ewangelickie drewniane kościoły to skarby światowego dziedzictwa kulturalnego.
[...]
"W karpackim górskim masywie znajdują się tajemnicze świątynie wyjątkowo harmonizujące z okolicą i piękną przyrodą. Super oferta dla wszystkich , które szukają naturalna cisza i nieznane kultury.
[...]
Karpaccy Rusini to dawny górski naród żyjący w samym środku Europy wzdłuż północnych i południowych stoków Karpat. Dzisiaj są w stadium wymierania. Dzięki podobieństwu z innymi narodami zamieszkującymi strategiczne regiony świata, ku przykładu pirenyjskimi Baskami, Kurdami, Kosowczanami czy Tybetańczykami nazywają nas Kurdami Europy Środkowej. Dzięki silnemu stosunku do duchowieństwa, tradycyjnemu konserwatyzmu identycznym postępowaniom asymilacyjnym nazywają naszą rusińską ojczyznę Karpacki Tybet. Do dziś cudem zachowane zostały wyspy dawnej identyczności z archaicznymi pierwiastkami. W geomorfologicznie rozmytym i biednym kraju z głębokimi lasami znajdują się wyjątkowe 250-300 letnie drewniane cerkwi, oryginalna ikonografia, kościelny śpiew (larpackie prostopienie) oraz folklor wartości,które sobie ciężko wyobrazić. Miłość do Boga i do Kościoła istnieje przeważnie na tym terenie. Do dzisiaj, wbrew nieustającym zmianom i reformom ze strony przedstawicieli Grekokatolickiego Kościoła, została zachowana mistyczność rytuału i tradycji. O wiele większy szacunek do kościelno-słowiańskiej tradycji zachowuje Kościół Prawosławny. Na pojedyncze losy Rusnaków (Łemków), jak się sami identyfikujemy, negatywnie wpływały komplikowane aż tragiczne publiczno-polityczne ruchy, spotkanie łacińskiej i bizantyjskiej tradycji chrześcijańskiej oraz dwie okropne wojny światowe. Najtragiczniejsze dopadnięcie na zmianę narodowej identyczności Rusinów miał stalinowski totalitarny reżim. Podczas drugiej połowy XX.wieku byli Karpacki Rusini, mimo Jugosławii, absolutnym tabu "ostbloku". Jesteśmy przykładem z podręcznika do studiów antyhumanistycznych i apokaliptycznych metod XX. wieku przeciw niepożądanym mniejszościom etnicznym. [...]"
Ten tekst przetoczyłam abyśmy sobie uświadomili jakże inne może być wyobrażenie o dziedzictwie kulturowym i jego roli w turystyce.