Wyszehrad to miejsce, w którym historia łączy się ze spacerem na świeżym powietrzu i widokami, przy których warto się zatrzymać. Na wzgórzu nad Dunajem zobaczysz średniowieczną cytadelę, pozostałości królewskiego pałacu oraz słynną panoramę zakola rzeki. Na zwiedzanie warto przeznaczyć około 3–4 godzin — to wystarczy, by obejrzeć najważniejsze zabytki, zajrzeć na punkty widokowe i zrobić kilka przerw.
- Wyszehrad łączy bogatą historię, zabytki i spokojne spacery; na poznanie najważniejszych miejsc warto przeznaczyć około 2–3 godzin, a z przerwami nawet pół dnia.
- Trasę można rozpocząć od bazyliki św. Piotra i Pawła, następnie odwiedzić cmentarz ze Slavínem i XI-wieczną rotundę św. Marcina, a później przejść wzdłuż dawnych murów obronnych.
- Do najciekawszych atrakcji należą kazamaty z salą Gorlice, pozostałości twierdzy i Pałacu Królewskiego oraz ekspozycje poświęcone historii Wyszehradu.
- Najlepsze panoramy zakola Dunaju, zielonych wzgórz i okolicznych miejscowości czekają na tarasach przy zamku i na terenie zamku górnego.
- Wstęp na teren wzgórza, do parku i na cmentarz jest bezpłatny, natomiast bazylika, wieża, kazamaty i wybrane wystawy wymagają biletów; ceny i godziny otwarcia warto sprawdzić przed wizytą.
- Na wzgórze można dojechać metrem do stacji Vyšehrad, a przy zwiedzaniu przydadzą się wygodne buty ze względu na schody i podejścia.
Trasę najlepiej ułożyć tak, by nie ominąć głównych atrakcji i uniknąć błądzenia. Zacznij od historycznego centrum, następnie odwiedź ruiny pałacu, a na koniec wejdź do cytadeli, która góruje około 350 metrów nad Dunajem. Po drodze poznasz lokalną historię, a ponadto zrobisz zdjęcia jednej z najpiękniejszych panoram w okolicy — zwłaszcza gdy przed Tobą rozciągną się rzeka, wzgórza i zabudowania.
Porównanie głównych atrakcji i propozycji zwiedzania Wyszehradu
| Propozycja | Co obejmuje | Najważniejsze informacje | Orientacyjny czas lub koszt | Ocena |
|---|---|---|---|---|
| Czym jest Wyszehrad? | Zabytkowe wzgórze, dawna siedziba czeskich władców, fortyfikacje, zabytki sakralne i cmentarz | Wiąże się z historią czeskiej państwowości i legendą o księżnej Libuszy; oferuje panoramy Wełtawy | Około 2–3 godzin | 9.5 |
| Proponowana trasa zwiedzania | Bazylika św. Piotra i Pawła, cmentarz, rotunda św. Marcina, mury obronne i punkty widokowe | Trasę można rozszerzyć o spacer alejkami parkowymi i dłuższy odpoczynek | Około 2–3 godzin; pobyt może wydłużyć się do pół dnia | 9.4 |
| Najważniejsze zabytki Wyszehradu | Cytadela, górny zamek i ruiny Pałacu Królewskiego | Cytadela i pałac przypominają o militarnej oraz królewskiej historii miasta; z punktów widokowych widać zakole Dunaju | Nie podano | 9.2 |
| Bazylika św. Piotra i Pawła | Świątynia, jej wnętrze, relikwie oraz pobliski cmentarz ze Slavínem | Łączy średniowieczne korzenie z neogotycką formą; wstęp na wzgórze, do parku i na cmentarz jest bezpłatny | Bilet do bazyliki: 80 CZK; wejście na wieżę: dodatkowe 50 CZK | 9.7 |
| Cmentarz Wyszehradzki i Slavín | Nekropolia zasłużonych Czechów i panteon Slavín | Spoczywają tu m.in. Antonín Dvořák, Bedřich Smetana, Jan Neruda i Karel Čapek; wstęp bezpłatny | Około 30–45 minut w ramach trasy | 9.3 |
| Rotunda św. Marcina | XI-wieczna romańska świątynia | Najstarsza zachowana budowla na Wyszehradzie; można podziwiać ją z zewnątrz bez biletu | Nie podano | 8.8 |
| Kazamaty i sala Gorlice | Podziemne korytarze twierdzy i sala z rzeźbami przeniesionymi z Mostu Karola | Zwiedzanie z przewodnikiem pozwala poznać dawną funkcję kazamat; w korytarzach jest chłodno i miejscami ciemno | Nie podano | 8.7 |
| Bramy i fortyfikacje Wyszehradu | Pozostałości murów, ekspozycje, figury woskowe, sala balowa i taras widokowy | Trasa obejmuje schody i podejścia; z tarasu można podziwiać zakole Dunaju, wzgórza i okoliczne miejscowości | Bilet normalny: 2500 HUF; ulgowy: 1250 HUF | 8.6 |
| Najlepsze punkty widokowe | Tarasy przy zamku i na terenie zamku górnego; w tekście wspomniano też punkty widokowe w Esztergomie i Budapeszcie | Najlepsze widoki na zakole Dunaju, zielone wzgórza i pobliskie miejscowości; Wyszehrad leży około 40 km od Budapesztu | Nie podano | 9.6 |
| Informacje praktyczne | Dojazd, bilety, sezonowość, noclegi i przygotowanie do zwiedzania | Z Budapesztu można dojechać samochodem, autobusem lub latem przypłynąć statkiem; warto sprawdzić godziny otwarcia i założyć wygodne buty | Górna twierdza i wystawy: orientacyjnie 2000–3000 HUF; pałac: około 1500–2500 HUF | 9.1 |
Czym jest Wyszehrad?
Wyszehrad, zabytkowe wzgórze na prawym brzegu Wełtawy, leży dziś w granicach Pragi i od X wieku zajmuje ważne miejsce w czeskiej historii. Wratysław II uczynił z niego swoją główną siedzibę, konkurującą z Hradczanami, lecz podczas powstania husyckiego zamek splądrowano i zniszczono. Wzgórze wiąże się również z legendą o księżnej Libuszy, córce Kroka. Według opowieści mieszkała tu i przepowiedziała powstanie Pragi. Spacerując wśród dawnych murów i zieleni, odkrywam miejsce, w którym splatają się opowieści o początkach czeskiej państwowości, historia militarna i pamięć narodowa.
Wyszehrad oferuje zarazem spokojny wypoczynek i wyjątkowe widoki na Pragę. Na wzgórzu można zobaczyć XI-wieczną rotundę św. Marcina, bazylikę św. Piotra i Pawła oraz cmentarz ze Slavínem — panteonem zasłużonych Czechów. Spoczywają tam między innymi kompozytorzy Antonín Dvořák i Bedřich Smetana. Są tu także pozostałości fortyfikacji, kazamaty i Sala Gorlicka. Szczególnie cenię to, że zabytki i legendy współistnieją tu z rozległymi panoramami Wełtawy. Na spokojne zwiedzanie warto przeznaczyć około 2–3 godzin.
Ciekawostka: nazwa Wyszehradu oznacza „wysoki gród”, a z jego murów można podziwiać jeden z najpiękniejszych widoków na zakole Wełtawy i dachy praskich dzielnic.
Proponowana trasa zwiedzania

Proponowaną trasę po Wyszehradzie zaczynam przy głównej bramie, a następnie bez pośpiechu spaceruję po rozległym terenie dawnego grodu. Po drodze robię zdjęcia i podziwiam panoramę Pragi. Najpierw odwiedzam bazylikę św. Piotra i Pawła, a potem pobliski cmentarz wyszehradzki, na którym spoczywa wiele ważnych postaci czeskiej kultury i historii. Na cmentarz i oglądanie zabytkowych nagrobków warto przeznaczyć około 30–45 minut, natomiast na bazylikę i jej okolice — kolejne 20–30 minut. Zatrzymuję się też przy XI-wiecznej rotundzie św. Marcina, a potem spaceruję wzdłuż dawnych murów obronnych, które przypominają o dawnej roli Wyszehradu jako ważnego ośrodka władzy.
Podczas spaceru odwiedzam kilka najważniejszych miejsc na Wyszehradzie:
- bazylikę św. Piotra i Pawła oraz jej okolice,
- cmentarz wyszehradzki z zabytkowymi nagrobkami,
- XI-wieczną rotundę św. Marcina,
- dawne mury obronne i punkty widokowe.
Po zwiedzaniu kieruję się ku punktom widokowym na Wełtawę i czerwone dachy miasta. To właśnie tam najchętniej zwalniam, siadam na ławce i chłonę praską atmosferę. Cała trasa zajmuje około 2–3 godzin, jednak wizyta w bazylice, dłuższy odpoczynek i spokojne oglądanie zabytków mogą wydłużyć pobyt do pół dnia. Jeśli mam więcej czasu, przedłużam spacer alejkami parkowymi i odkrywam kolejne zakątki kompleksu. Podobnie jak na Hradczanach, przyjemność daje mi nie tylko zwiedzanie, lecz także odkrywanie cichszych ścieżek, z dala od największego tłumu.
Najważniejsze zabytki Wyszehradu
Najpierw ruszam do górującej nad Dunajem Cytadeli i górnego zamku — XIII-wiecznej twierdzy, którą król Bela IV polecił wznieść, by chroniła kraj przed najazdami. Spaceruję wśród murów, baszt i dziedzińców, zwiedzam ekspozycje poświęcone obronności oraz życiu rycerzy i dworzan, a przede wszystkim zatrzymuję się przy punktach widokowych. Rozciąga się stąd panorama Zakola Dunaju: rzeka wije się między zielonymi wzgórzami i miasteczkami, a przy dobrej pogodzie widać nawet Budapeszt. Szczególnie pięknie jest o zachodzie słońca, gdy krajobraz przybiera złote barwy.
Niżej odkrywam ruiny Pałacu Królewskiego, jednej z najwspanialszych węgierskich rezydencji XIV i XV wieku. W 1323 roku Karol Robert przeniósł stolicę do Wyszehradu, a pałac stał się miejscem uczt, spotkań dyplomatycznych i ważnych decyzji. W 1335 roku spotkali się tu władcy Polski, Czech i Węgier, a w 1338 roku odbyły się kolejne rozmowy. Następni królowie, w tym Ludwik Węgierski i Maciej Korwin, rozbudowywali rezydencję. Dziś oglądam jej zachowane fragmenty, odrestaurowane sale, krużganki, rekonstrukcje muzealne i tarasowe ogrody z widokiem na Dunaj. Najazdy tureckie w 1529 i 1543 roku przerwały pałacowy rozkwit, jednak spacer po tym miejscu pozwala mi wyobrazić sobie królewski Wyszehrad u szczytu potęgi.
Bazylika św. Piotra i Pawła
Bazylika św. Piotra i Pawła to jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc na Wyszehradzie, historycznym wzgórzu nad prawym brzegiem Wełtawy. Już w X wieku Wratysław II uczynił je swoją główną siedzibą. Świątynia ma średniowieczne korzenie, ale dzisiejszy wygląd zawdzięcza XIX-wiecznej przebudowie i odnowie: romańskie początki łączą się tu z neogotycką formą. W środku można podziwiać bogate zdobienia i relikwie, w tym relikwiarz Longina, a z okolic bazyliki — szeroką panoramę Pragi. Wyszehrad wiąże się też z opowieściami o pierwszych czeskich władcach oraz legendą o księżnej Libuszy, której rezydencja miała znajdować się na wzgórzu.
Wyszehrad łączy monumentalną architekturę z historią i legendami, a jego spokojne alejki pozwalają odpocząć od zgiełku Pragi. To miejsce, z którego można podziwiać miasto i odkrywać jego dawne opowieści.
Po zwiedzeniu bazyliki warto odwiedzić pobliski cmentarz Wyszehradzki ze Slavíniem, panteonem wybitnych Czechów. Spoczywają tam między innymi kompozytorzy Antonín Dvořák i Bedřich Smetana oraz pisarz Jan Neruda. Wstęp na teren wzgórza, do parku, na mury i cmentarz jest bezpłatny; bilet do bazyliki kosztuje 80 CZK, a wejście na wieżę widokową — dodatkowe 50 CZK. Najłatwiej dojechać metrem linii C do stacji Vyšehrad, skąd do głównej bramy idzie się około 3–4 minut. Można też przyjechać tramwajem do przystanku Výtoň i wejść na wzgórze od strony Wełtawy. Na zwiedzanie Wyszehradu warto przeznaczyć 2–3 godziny, by połączyć podziwianie architektury i widoków z poznawaniem historii oraz odpoczynkiem z dala od tłumów ścisłego centrum.
Ciekawostka: wnętrze bazyliki zdobią secesyjne malowidła, dzięki którym świątynia przypomina barwną galerię sztuki — warto unieść wzrok także ku sklepieniom.
Cmentarz Wyszehradzki i Slavín
Po spacerze między bazyliką św. Piotra i Pawła a rotundą św. Marcina zaglądam na Cmentarz Wyszehradzki — spokojną, zieloną nekropolię i ważny pomnik czeskiej kultury. Wśród brukowanych alejek i ozdobnych nagrobków spoczywają m.in. kompozytorzy Antonín Dvořák i Bedřich Smetana, poeci Karel Hynek Mácha i Jan Neruda oraz pisarz Karel Čapek. Wstęp na cmentarz i cały teren Wyszehradu jest bezpłatny, więc podczas spaceru po wzgórzu mogę połączyć chwilę zadumy z podziwianiem panoramy Pragi nad Wełtawą.
Wyszehrad zachwyca nie tylko zabytkami, lecz także spokojną atmosferą i pięknymi widokami. To miejsce, w którym historia Pragi staje się szczególnie bliska.
Na cmentarzu spoczywają znani przedstawiciele czeskiej kultury, w tym:
- kompozytorzy Antonín Dvořák i Bedřich Smetana,
- poeci Karel Hynek Mácha i Jan Neruda,
- pisarz Karel Čapek.
W sercu nekropolii znajduje się Slavín — panteon wybitnych Czechów i symbol pamięci o ludziach, którzy współtworzyli historię oraz kulturę kraju. Zwalniam tu i przyglądam się rzeźbionym detalom, bo każdy nagrobek opowiada własną historię. Najłatwiej dotrzeć na cmentarz od stacji metra Vyšehrad na czerwonej linii C; od głównej bramy dzieli ją około 3–4 minut spaceru. Na zwiedzanie Wyszehradu warto przeznaczyć 2–3 godziny, by bez pośpiechu zobaczyć także bazylikę, rotundę i dawne mury obronne.
Rotunda św. Marcina
Rotunda św. Marcina to najstarsza zachowana budowla na Wyszehradzie i jeden z najcenniejszych romańskich zabytków Pragi. Powstała w XI wieku, kiedy wzgórze — na przełomie XI i XII stulecia — pełniło funkcję głównej siedziby czeskich władców. Niewielka, kamienna świątynia zachowała pierwotny charakter i przypomina o początkach czeskiej państwowości. Podczas spaceru po dawnych murach twierdzy lub w drodze między bazyliką św. Piotra i Pawła a cmentarzem wyszehradzkim chętnie robię tu krótką przerwę. Spokojna okolica wyraźnie kontrastuje z tłumnie odwiedzanym centrum Pragi.
Na teren Wyszehradu można wejść bezpłatnie, a romańską bryłę rotundy podziwiać z zewnątrz bez kupowania biletu. Opłaty obejmują wybrane atrakcje, między innymi bazylikę i kazamaty. Rotunda stanowi ważny przystanek na trasie zwiedzania wzgórza, gdzie historia wojskowa, religijna i narodowa splata się z legendą o księżnej Libuszy. Po obejrzeniu zabytku warto ruszyć dalej, do punktów widokowych nad Wełtawą — panorama miasta pięknie dopełnia wizytę w tym spokojnym, pełnym historii zakątku Pragi.
Kazamaty i sala Gorlice

Na Wyszehradzie zeszłam do kazamat, czyli wąskich korytarzy biegnących wewnątrz murów XVII- i XVIII-wiecznej twierdzy. To ciekawa odmiana po spacerze słonecznymi alejkami i wizytach w punktach widokowych. Kamienne przejścia są chłodne, a miejscami dość mroczne, dlatego warto zabrać latarkę, zwłaszcza jeśli zwiedzamy z dziećmi. Najlepiej wybrać się tam z przewodnikiem: opowie o dawnej funkcji kazamat i zaprowadzi do najważniejszego miejsca podziemnej trasy.
Na jej końcu czeka Gorlice – potężna sala z oryginalnymi rzeźbami przeniesionymi z Mostu Karola. Barokowe figury, które zwykle oglądamy na moście nad Wełtawą, można tu podziwiać z bliska i z innej perspektywy. Po wyjściu na powierzchnię warto pospacerować wzdłuż fortyfikacji, skąd rozciągają się piękne widoki na rzekę i Pragę. Wizytę można też połączyć ze zwiedzaniem rotundy św. Marcina z końca XI wieku oraz bazyliki św. Piotra i Pawła.
Bramy i fortyfikacje Wyszehradu
Najbardziej lubię poznawać Wyszehrad, zanim wejdę do zamku. Już z daleka widzę, jak ruiny górują nad miasteczkiem i Dunajem. Twierdza ma około 700 lat burzliwej historii: niegdyś Wyszehrad pełnił funkcję stolicy Węgier, a potężne umocnienia strzegły ważnego zakola rzeki. Po przeniesieniu stolicy do Budy i najazdach tureckich zamek nie odzyskał dawnej świetności. Jednak spacer wśród ruin pozwala wyobrazić sobie, jak zmieniały się jego losy. Serpentyny prowadzą na wzgórze, a od parkingu trzeba jeszcze pokonać schody i drewniane stopnie, by dotrzeć do głównej bramy.
Wyszehrad najlepiej odkrywać bez pośpiechu — każdy fragment ruin opowiada o innej epoce. Na koniec warto zatrzymać się na tarasie, by nacieszyć się widokiem Dunaju i okolicznych wzgórz.
Podczas zwiedzania warto zwrócić uwagę na kilka atrakcji:
- pozostałości fortyfikacji i kolejne części zamku;
- ekspozycje poświęcone życiu mieszkańców, orężu, zbrojom, mieczom i łowiectwu;
- figury woskowe postaci związanych z Wyszehradem, między innymi Elżbiety Łokietkówny, Karola Roberta i Kazimierza Wielkiego;
- salę balową z biesiadnikami w strojach z epoki;
- taras widokowy z panoramą zakola Dunaju, zielonych wzgórz i wiosek z czerwonymi dachami.
Za bramą oglądam pozostałości fortyfikacji i kolejne części zamku. Po drodze odwiedzam ekspozycje poświęcone życiu mieszkańców, orężu, zbrojom, mieczom i łowiectwu. W dolnej części zamku czekają figury woskowe postaci związanych z Wyszehradem — między innymi Elżbiety Łokietkówny, jej męża Karola Roberta i Kazimierza Wielkiego — a także sala balowa z biesiadnikami w strojach z epoki. Na koniec zatrzymuję się na tarasie widokowym, skąd podziwiam zakole Dunaju, zielone wzgórza i wioski z czerwonymi dachami. Bilet normalny kosztuje 2500 HUF, a ulgowy 1250 HUF. Warto też zarezerwować czas na widoki z tarasu pod zamkiem, zanim ruszę dalej.
Gdzie szukać najlepszych widoków?
Najbardziej widowiskowy punkt znalazłam na wzgórzu przy zamku w Wyszehradzie. Z tarasu u stóp twierdzy rozciąga się panorama zakola Dunaju: rzeka szerokim łukiem przecina zielone wzgórza, a na jej brzegach widać niewielkie miejscowości z czerwonymi dachami. Warto też wejść na teren zamku górnego, gdzie drewniane schody prowadzą do kolejnego tarasu z równie pięknym widokiem. W pogodny dzień można stąd wypatrzyć wycieczkowce sunące po rzece, natomiast lekka mgła nadaje krajobrazowi wyjątkowo nastrojowy charakter. Wyszehrad leży około 40 km na północ od Budapesztu, dlatego wizytę w zamku łatwo połączyć z wycieczką po zakolu Dunaju.
Inną perspektywę na okolicę zapewnia taras widokowy na 96-metrowej kopule bazyliki w Esztergomie, skąd widać miasto, Dunaj i pobliską słowacką stronę rzeki. Warto również zwrócić uwagę na imponujące rozmiary samej bazyliki: ma 120 m długości i 40 m szerokości, a jej budowę rozpoczęto w 1822 roku i ukończono po 47 latach. Z kolei w Budapeszcie piękne widoki czekają na Górze Gellérta, wznoszącej się na 235 m n.p.m., oraz na Baszcie Rybackiej, skąd można podziwiać Parlament po drugiej stronie Dunaju. Najchętniej oglądam stolicę z brzegu rzeki albo podczas rejsu, szczególnie wieczorem, gdy podświetlone mosty i zabytkowe gmachy odbijają się w wodzie.
Informacje praktyczne przed wizytą
Przed wyjazdem sprawdzam aktualne godziny otwarcia i ceny biletów, ponieważ dostępność poszczególnych części zamku i pałacu zależy od sezonu. Najwięcej atrakcji działa od wiosny do jesieni, natomiast zimą niektóre ekspozycje bywają zamknięte. Za wejście do górnej twierdzy i muzealnych wystaw zapłacę orientacyjnie 2 000–3 000 HUF, a za zwiedzanie pałacu królewskiego — około 1 500–2 500 HUF. Uczniowie, studenci i seniorzy często mogą skorzystać ze zniżek, zaś dzieci — z bezpłatnego wejścia lub pakietów rodzinnych. Bilety kupię w kasie, choć w sezonie warto wcześniej sprawdzić możliwość zakupu online. Na zwiedzanie i spacery po rozległym wzgórzu rezerwuję kilka godzin. Ponieważ czekają mnie strome podejścia i kamienne schody, zakładam wygodne buty.
Z Budapesztu do Wyszehradu dojadę samochodem w około 40 minut albo autobusem z dworca Újpest-Városkapu. Latem mogę też wybrać rejs po Dunaju, który sam w sobie stanowi piękną część wycieczki. Na miejscu warto odwiedzić punkty widokowe przy Cytadeli i górnym zamku: przy dobrej pogodzie zobaczę zielone wzgórza, zakole rzeki, sąsiednie miasteczka, a nawet Budapeszt. Jeśli zechcę zostać na noc, znajdę pensjonaty, apartamenty i hotele ze spa, w tym obiekty z balkonami nad Dunajem. Po zwiedzaniu odpocznę w pobliskich basenach termalnych. W centrum działają restauracje z kuchnią węgierską, kawiarnie i sklepy z pamiątkami, dlatego jednodniową wyprawę łatwo przedłużę o spokojny pobyt.
Źródła:
- https://prague.eu/en/objevujte/vysehrad/
- https://praha-vysehrad.cz/cs/historie-a-myty/
- https://files.praha-vysehrad.cz/i7y6qlsk8405/Mapa%20Vy%C5%A1ehradu%202025.pdf?download=
- https://prague.eu/en/vysehrad-czech-history-uphill-and-downhill/
- https://prague.eu/en/objevujte/basilica-of-sts-peter-and-paul-at-vysehrad-bazilika-sv-petra-a-pavla-na-vysehrade/
- https://prague.eu/cs/objevujte/rotunda-sv-martina-na-vysehrade/
- https://jezdzezglowa.pl/wyszehrad-w-pradze-wzgorze-czeskiej-pragi/
- https://www.czeskapraga.pl/wycieczka/wyszehrad-praga/
- https://architrav.pl/hradczany-niesamowita-praga/
- https://jezdzezglowa.pl/wyszehrad-wegry/
Najczęstsze pytania (FAQ)
Ile czasu warto przeznaczyć na zwiedzanie Wyszehradu w Pradze?Na obejrzenie głównych atrakcji, takich jak bazylika św. Piotra i Pawła, cmentarz, rotunda św. Marcina i dawne mury, warto zarezerwować około 2–3 godzin. Dłuższy odpoczynek lub wizyta w kazamatach mogą wydłużyć pobyt do pół dnia.
Jakie zabytki warto zobaczyć na Wyszehradzie?Do najważniejszych należą bazylika św. Piotra i Pawła, XI-wieczna rotunda św. Marcina oraz cmentarz ze Slavínem. Warto również obejrzeć pozostałości fortyfikacji i zwiedzić kazamaty z salą Gorlice.
Co można zobaczyć na Cmentarzu Wyszehradzkim?To miejsce spoczynku wielu znanych czeskich artystów i twórców, między innymi Antonína Dvořáka, Bedřicha Smetany, Jana Nerudy i Karela Čapka. W centrum nekropolii znajduje się Slavín, panteon wybitnych Czechów.
Gdzie na Wyszehradzie znajdują się najlepsze punkty widokowe?Piękne panoramy Pragi i Wełtawy można podziwiać z tarasów przy dawnych murach i punktów widokowych na terenie wzgórza. Warto zatrzymać się tam na dłużej, szczególnie przy dobrej pogodzie lub o zachodzie słońca.
Jak dojechać do Wyszehradu i czy wstęp na wzgórze jest płatny?Najłatwiej dojechać metrem linii C do stacji Vyšehrad, skąd do głównej bramy prowadzi krótki spacer; można też wysiąść przy przystanku tramwajowym Výtoň. Wstęp na teren wzgórza, do parku, na mury i cmentarz jest bezpłatny, natomiast za wybrane atrakcje, takie jak bazylika czy kazamaty, trzeba zapłacić.











