Gdzie zobaczyć najładniejsze widoki w Bieszczadach? 12 miejsc, które zachwycają o każdej porze roku

Bieszczady o każdej porze roku zachęcają, by sięgnąć po aparat. Latem zachwycają zielonymi połoninami, jesienią mienią się złotem i czerwienią, zimą cichną pod śniegiem, a wiosną budzą się do życia. Najchętniej podziwiam je z góry, ale piękne widoki czekają także nad jeziorem, przy leśnych ścieżkach oraz w punktach, do których dotrzesz bez wielogodzinnej wędrówki.

W tym zestawieniu zebrałam 12 miejsc, z których Bieszczady prezentują się wyjątkowo malowniczo. Znajdziesz tu popularne szlaki na połoniny, spokojniejsze punkty widokowe i miejsca idealne na krótki przystanek, więc łatwo dopasujesz trasę do pogody, kondycji i ilości wolnego czasu. Podpowiem też, czego spodziewać się po drodze, gdzie szukać szerokiej panoramy oraz kiedy wyruszyć, by zobaczyć góry w porannym świetle lub blasku zachodzącego słońca.

Porównanie bieszczadzkich miejsc widokowych

Miejsce	Charakter widoków i atrakcje	Dojście lub dojazd	Warto wiedzieć	Ocena
Połonina Wetlińska i Chatka Puchatka	Rozległa panorama z otwartej grani; po drodze m.in. Chatka Puchatka, Osadzki Wierch i Smerek.	Z Przełęczy Wyżnej żółtym szlakiem: ok. 2,5 km i 1 godz. 15 min w jedną stronę. Możliwe także wejście z Brzegów Górnych.	Na grani często wieje. Obowiązuje bilet do Bieszczadzkiego Parku Narodowego; nie wolno wprowadzać psów.	9,7/10
Połonina Caryńska	Niemal 360-stopniowa panorama, m.in. na Połoninę Wetlińską, Rawki, Tarnicę i — przy dobrej widoczności — odległe pasma Karpat.	Szlaki prowadzą z Brzegów Górnych, Ustrzyk Górnych i Przełęczy Wyżniańskiej. Można wybrać wariant graniowy.	Kruhly Wierch, najwyższy punkt masywu, ma 1297 m n.p.m. Podejście z Brzegów Górnych jest krótkie, ale strome.	9,8/10
Tarnica	Widok na polskie i ukraińskie pasma Bieszczadów; na szczycie znajdują się m.in. metalowy krzyż i tablica pamiątkowa.	Najkrótszy szlak z Wołosatego: ok. 4,3 km i 2 godz. w jedną stronę. Dostępne są też dłuższe warianty z Ustrzyk Górnych, Mucznego i przez Halicz.	Najwyższy szczyt polskiej części Bieszczadów (1346 m n.p.m.). Podejście jest strome i kamieniste; brak schroniska. Obowiązuje bilet do parku, psy są zakazane.	9,6/10
Bukowe Berdo	Dzika, wąska grań, skaliste wychodnie i rozległe panoramy górskie.	Tekst nie podaje konkretnej trasy ani czasu przejścia.	Nierówne, skaliste podłoże i szybko zmieniająca się pogoda wymagają ostrożności oraz odpowiedniego przygotowania.	9,2/10
Mała i Wielka Rawka	Panorama na połoniny, Tarnicę, ukraińskie Bieszczady i góry Słowacji. Możliwość przedłużenia wycieczki na Krzemieniec, gdzie zbiegają się granice trzech państw.	Z Przełęczy Wyżniańskiej zielonym szlakiem do bacówki, następnie na Rawki. Powrót na przełęcz: ok. 9,2 km i 3 godz. 10 min marszu.	Na grani bywa wietrznie i słonecznie. Parking kosztuje 15 zł, a wejście do parku jest płatne; nie wolno wprowadzać psów.	9,5/10
Jeleniowaty i wieża widokowa w Mucznem	Widok z 34-metrowej wieży na dolinę górnego Sanu, Muczne i okoliczne pasma. Warto również odwiedzić kościół św. Huberta.	Z Mucznego: niespełna 2 km i ok. 40–50 min podejścia. Alternatywna pętla przez ścieżkę „Brenzberg” ma ok. 4,3 km i zajmuje ok. 2 godz.	Wstęp na wieżę jest bezpłatny. Przy silnym wietrze, po deszczu i zimą schody mogą być śliskie, a obiekt może zostać zamknięty.	9,0/10
Korbania	Z drewnianej wieży można podziwiać Jezioro Solińskie, okoliczne góry i połoniny.	Najkrótszy szlak z Bukowca liczy nieco ponad 2 km w jedną stronę. Cały spacer zajmuje ok. 3 godz.	Trasa miejscami jest stroma i błotnista. Wózek się nie sprawdzi; z małym dzieckiem warto zabrać nosidło. Spokojniej jest rano lub późnym popołudniem.	8,9/10
Góra Jawor nad Soliną	Widok na Jezioro Solińskie i Myczkowskie z gondoli oraz 55-metrowej wieży z przeszklonym skywalkiem. Na górze są też kawiarnia, karczma i atrakcje rodzinne.	Przejazd gondolą z Soliny trwa ok. 8 min; trasa kolejki ma 1,58 km.	Przejazd i wejście na wieżę są płatne. Ceny oraz godziny kursowania zależą od sezonu, pogody i aktualnego cennika.	8,8/10
Holica koło Ustrzyk Dolnych	Panorama Ustrzyk Dolnych, okolicznych wzgórz i — przy dobrej widoczności — Jeziora Solińskiego z 35-metrowej wieży.	Holica leży na trasie Szlaku Korony Ustrzyckich Gór. Cała pętla łącząca pięć wzniesień ma ok. 15 km.	Szczyt ma 761 m n.p.m. i sprawdzi się zarówno podczas krótkiego wypadu, jak i całodniowej wędrówki.	8,7/10
Sine Wiry	Leśny przełom Wetlinki, kaskady, skalne progi, głazy oraz ślady dawnych wsi.	Z parkingu w Polankach ok. 1,5 godz. łagodnego marszu w jedną stronę; cała wycieczka zajmuje zwykle 2,5–3 godz.	Wstęp jest bezpłatny. Latem parking szybko się zapełnia. Należy trzymać się szlaku i pamiętać, że las jest ostoją dzikich zwierząt.	8,6/10

Połonina Wetlińska i Chatka Puchatka — panorama z bieszczadzkiej grani

Połonina Wetlińska to jedna z bieszczadzkich tras, na których rozległe widoki zaczynają się zaraz po wyjściu ponad las. Przede mną falująca grań, kolejne pasma gór i przestrzeń, która zdaje się nie mieć końca. Masyw ciągnie się przez około 8 km między Brzegami Górnymi a Smerekiem. Jego najwyższy punkt, Roh, wznosi się na 1255 m n.p.m.; po drodze mijam też Osadzki Wierch (1253 m), Hasiakową Skałę (1232 m) i Szare Berdo (1108 m). Na początek polecam żółty szlak z Przełęczy Wyżnej (872 m): trasa liczy około 2,5 km, a przejście w jedną stronę zajmuje 1 godz. 15 min. Podejście ma 350–360 m przewyższenia. Stromszy wariant z Brzegów Górnych prowadzi przez las, a dotarcie do grani zajmuje mniej więcej 1 godz. 25 min–1 godz. 40 min. Z obu szlaków podziwiam Połoninę Caryńską, Małą i Wielką Rawkę, Bukowe Berdo, Tarnicę oraz pasmo Otrytu. Ponieważ na otwartej grani często mocno wieje, nawet w ciepły dzień zabieram wiatrówkę, wodę i wygodne buty.

Pod Hasiakową Skałą, na wysokości 1228 m n.p.m., znajduje się Chatka Puchatka — kultowy punkt wyprawy i dobre miejsce na odpoczynek z widokiem na bieszczadzkie grzbiety. Po wojnie dawny obiekt wojskowy przekazano PTTK. Przez lata słynął ze spartańskich warunków, natomiast nowy budynek otwarto 24 września 2022 r. Z Chatki ruszam czerwonym szlakiem przez Osadzki Wierch ku Przełęczy Orłowicza; odcinek liczy około 5,4–5,5 km i zajmuje 1,5 godz. Stamtąd mogę zejść żółtym szlakiem do Wetliny albo wejść na Smerek (1222 m). Podejście z przełęczy trwa około 20–25 minut, a rozległa panorama wynagradza dodatkowy wysiłek. Cała trasa z Brzegów Górnych przez Chatkę i Smerek do Wetliny liczy około 14,3 km, ma 772 m przewyższenia i zajmuje mniej więcej 5 godzin. Połonina leży w Bieszczadzkim Parku Narodowym, dlatego trzeba kupić bilet wstępu i trzymać się szlaku; psów nie wolno wprowadzać. Niezależnie od tego, czy mam przed sobą pół dnia, czy dłuższą wędrówkę granią, właśnie tutaj łatwo zrozumieć, dlaczego bieszczadzkie panoramy tak trudno zapomnieć.

Połonina Caryńska — krajobraz połonin i górskich pasm

Połonina Caryńska, zwana także Carycą, należy do najbardziej rozpoznawalnych masywów Bieszczadów. Jej długi, wyrazisty grzbiet wznosi się nad dolinami niczym zielona fala. Najwyższa kulminacja, Kruhly Wierch, sięga 1297 m n.p.m., a na grani znajdują się jeszcze trzy niższe wierzchołki. Z szerokiej panoramy, obejmującej niemal 360 stopni, na północy widać dolinę Sanu i Połoninę Wetlińską, zaś na południu — Rawki, dolinę Wetliny oraz Gniazdo Tarnicy. Przy dobrej widoczności wzrok sięga ukraińskich i słowackich pasm Karpat, a w wyjątkowych warunkach można dostrzec nawet Tatry. Połoniny, czyli górskie łąki położone ponad górną granicą lasu, zawdzięczają swój charakter wielowiekowemu pasterstwu: wypas owiec i bydła powstrzymywał zarastanie grzbietów. Nazwa Caryńskiej nawiązuje do dawnej wsi Caryńskie, której mieszkańcy korzystali z górskich pastwisk.

Na Połoninę Caryńską prowadzą szlaki z Brzegów Górnych, Ustrzyk Górnych i Przełęczy Wyżniańskiej. Najchętniej wybrałabym wariant graniowy: wejście zielonym szlakiem z Przełęczy Wyżniańskiej, a następnie spacer czerwonym grzbietem w stronę Ustrzyk Górnych. Trasa z Brzegów Górnych jest krótka, lecz stroma. Najpierw wiedzie przez las i obok dawnego cmentarza nieistniejącej wsi, potem zaś prowadzi na wymagające podejście, miejscami po stopniach i kamieniach. Powyżej lasu krajobraz nagle się otwiera, a ścieżka biegnie wśród traw i skalnych wychodni. Z każdym krokiem panorama Połoniny Wetlińskiej staje się szersza. Caryńska zachwyca o każdej porze roku: latem jej zbocza intensywnie zielenieją, jesienią złote połoniny kontrastują z czerwienią buków, a zimą ciemny las odcina się od śnieżnego grzbietu. Chętnie zatrzymałabym się tu na dłużej, by spokojnie rozpoznawać kolejne pasma na horyzoncie.

Najważniejsze informacje o szlakach na Połoninę Caryńską:

• Szlaki prowadzą z Brzegów Górnych, Ustrzyk Górnych i Przełęczy Wyżniańskiej.
• Wariant graniowy obejmuje wejście zielonym szlakiem i spacer czerwonym grzbietem.
• Trasa z Brzegów Górnych jest krótka, ale stroma.

Tarnica — najwyższy szczyt polskich Bieszczadów

Na Tarnicę (1346 m n.p.m.) weszłam, by podziwiać jedną z najsłynniejszych panoram Bieszczadów i zdobyć szczyt należący do Korony Gór Polski. To najwyższy wierzchołek polskiej części pasma, podczas gdy po ukraińskiej stronie króluje mierzący 1408 m Pikuj. Tarnica wznosi się około 500 m nad doliną Wołosatki, a jej charakterystyczną sylwetkę z głębokim siodłem łatwo dostrzec z okolicznych grzbietów. Nazwa pochodzi od rumuńskiego słowa „tarnita”, czyli „siodło”. Na szczycie znajdziesz ławki, tablicę upamiętniającą wędrówki Karola Wojtyły oraz metalowy krzyż. Obecny krzyż, wysoki na 8,5 m i ważący pół tony, ustawiono w 2000 roku. Przy dobrej widoczności zobaczysz Bukowe Berdo, Szeroki Wierch, Halicz i Połoninę Caryńską, a także ukraińskie Gorgany, Świdowiec i Połoninę Równą. Niekiedy dostrzeżesz nawet Tatry lub góry Rumunii.

Najkrótszy szlak na szczyt prowadzi z Wołosatego: niebieska trasa liczy około 4,3 km w jedną stronę, ma 610 m przewyższenia i zajmuje mniej więcej 2 godziny. Strome podejście, kamienista ścieżka i schody potrafią jednak porządnie zmęczyć. Z Ustrzyk Górnych możesz wybrać dłuższy wariant przez Szeroki Wierch, który liczy około 8,1 km do Tarnicy. Z kolei czerwony szlak przez Przełęcz Bukowską, Rozsypaniec i Halicz to malownicza, całodzienna wyprawa — zależnie od wariantu ma około 14,6 km i wymaga ponad 5 godzin wędrówki. Możesz też wyruszyć z Mucznego przez widokowe Bukowe Berdo. Ponieważ na szczycie nie ma schroniska, zabieram wodę, prowiant, ciepłą warstwę i wygodne buty. W sezonie staram się też wyjść wcześnie, zanim szlaki zapełnią się turystami. Wejście do Bieszczadzkiego Parku Narodowego jest płatne, a na jego teren nie wolno wprowadzać psów.

Bukowe Berdo — dzika grań i skaliste wychodnie

Bukowe Berdo zachwyca surowym, dzikim charakterem. Zamiast łagodnej, trawiastej połoniny czekają tu wąska grań i skaliste wychodnie, a także poczucie, że jestem daleko od codziennego zgiełku. Z grzbietu podziwiam rozległe bieszczadzkie panoramy, zaś fantazyjne skały nadają krajobrazowi niemal baśniowy urok. Przy dobrej widoczności góry zdają się nie mieć końca, dlatego co chwilę przystaję, by popatrzeć w dal i zrobić kolejne zdjęcie.

Jeśli szukam mniej oswojonej przestrzeni niż na popularnych połoninach Wetlińskiej i Caryńskiej czy w okolicach Tarnicy, wpisuję Bukowe Berdo na listę najpiękniejszych bieszczadzkich widoków. Przed wędrówką sprawdzam prognozę i rezerwuję sobie odpowiednio dużo czasu: na odsłoniętej grani pogoda szybko się zmienia, a nierówne, skaliste podłoże wymaga uważnego marszu. Pamiętam też, że te góry kryją ślady dawnego życia — nieistniejące wsie, drewniane cerkwie i historie ludzi związanych z bieszczadzkimi dolinami. Dzięki temu panorama z Bukowego Berda nabiera dla mnie głębszego wymiaru.

Mała i Wielka Rawka — rozległe panoramy na trzy kraje

Mała Rawka (1272 m n.p.m.) i Wielka Rawka (1307 m n.p.m.) należą do moich ulubionych bieszczadzkich punktów widokowych. Z ich otwartych grzbietów widać Połoninę Wetlińską i Caryńską, Tarnicę oraz całe gniazdo najwyższych polskich szczytów, a dalej także ukraińskie Bieszczady i góry Słowacji. Najchętniej ruszam z Przełęczy Wyżniańskiej, dawnej Prislip, między Berehami Górnymi a Ustrzykami Górnymi. Dojazd z Wetliny zajmuje około 15 minut, a z Ustrzyk Górnych — około 7. Parking kosztuje 15 zł, zaś wejście na teren Bieszczadzkiego Parku Narodowego wymaga biletu. Zielonym szlakiem docieram po 20–25 minutach do drewnianej Bacówki PTTK pod Małą Rawką, położonej na wysokości około 930 m. Można tu odpocząć, zjeść coś ciepłego, napić się, skorzystać z toalety i przybić pieczątkę GOT.

Na trasie warto pamiętać o kilku praktycznych informacjach:

• Za bacówką czeka strome, miejscami męczące podejście przez bukowy las, częściowo ułatwione drewnianymi stopniami.
• Na około 900 metrach szlaku pokonuję ponad 250 metrów różnicy wysokości.
• W nagrodę na Małej Rawce znajduję niewielką połoninę, ławki i panoramę, która zachęca do dłuższego postoju.
• Następnie wybieram zielony lub żółty szlak na Wielką Rawkę. Otwartym grzbietem, przez płytką przełęcz na wysokości około 1254 m i niewielki bukowy zagajnik, docieram na szczyt w około 20 minut.
• Wielka Rawka ma kilka kulminacji; najwyższą, sięgającą 1307 m, wyznacza wychodnia piaskowca, a w pobliżu stoi dawny betonowy znak geodezyjny.
• Jeśli mam siłę, idę dalej niebieskim szlakiem na Krzemieniec (Kremenaros, 1221 m), gdzie spotykają się granice Polski, Słowacji i Ukrainy; przejście zajmuje około 45 minut.
• Cała wycieczka z powrotem na przełęcz liczy około 9,2 km i zajmuje 3 godziny 10 minut marszu. Wariant przez Krzemieniec z zejściem do Rzeczycy ma około 12 km, natomiast trasa do Ustrzyk Górnych — 13,7 km i około 5 godzin marszu.
• Na grani bywa wietrznie i słonecznie, dlatego zabieram wodę, nakrycie głowy oraz kurtkę. Przed wyjściem sprawdzam też pogodę i zasady parku, w tym zakaz wprowadzania psów.

Jeleniowaty i wieża widokowa w Mucznem — widok na dolinę górnego Sanu

Z Mucznego chętnie ruszam na Jeleniowaty (907 m n.p.m.). Niespełna 2 km podejścia prowadzi ponad leśne doliny, skąd rozciąga się widok, na który zwykle trzeba poświęcić znacznie więcej czasu. Na szczycie stoi najwyższa w Bieszczadach, 34-metrowa wieża stalowo-drewniana. Ma 10 kondygnacji, a na taras prowadzi około 170–180 schodów. Wstęp jest bezpłatny. Najkrótsza, dość stroma trasa zajmuje około 40–50 minut w jedną stronę, a powrót tą samą drogą jest krótszy. Można też wybrać dłuższą pętlę przez ścieżkę przyrodniczo-historyczną „Brenzberg”: liczy około 4,3 km i zajmuje mniej więcej 2 godziny. Po drodze warto zatrzymać się przy miejscu upamiętniającym 74 Polaków zamordowanych w leśniczówce w 1944 roku.

Z tarasu podziwiam dolinę górnego Sanu, Muczne zatopione w zieleni, Otryt oraz rozległą panoramę gór. Widać stąd Halicz, Kopę Bukowską, Bukowe Berdo, Połoninę Caryńską i Wetlińską oraz Smerek, a przy dobrej widoczności także ukraińskie Bieszczady i Gorgany. Nadleśnictwo Stuposiany zainicjowało budowę wieży, którą otwarto 19 listopada 2020 roku. Jednocześnie może przebywać na niej najwyżej 35 osób, a dzieci do 13 lat muszą być pod opieką dorosłych. Odwiedzam to miejsce o każdej porze roku, jednak po deszczu, zimą i przy silnym wietrze podejście oraz schody bywają śliskie, dlatego obiekt może zostać zamknięty. Po zejściu zaglądam jeszcze do drewnianego kościoła św. Huberta, gdzie uwagę przyciąga ważący 81 kg żyrandol z poroża jelenia.

Korbania — panorama gór i Jeziora Solińskiego

Na Korbanię (894 m n.p.m.) wyruszyłam z Bukowca, niedaleko Polańczyka i Jeziora Solińskiego. To krótka wycieczka, która nie zajmuje całego dnia: najkrótsza trasa liczy nieco ponad 2 km w jedną stronę. Drogowskaz podaje około 90 minut podejścia, jednak sprawny marsz pozwala dotrzeć na szczyt w godzinę. Ścieżka wiedzie przez bukowo-jodłowy las, a miejscami robi się stromo i błotniście. Po drodze można odpocząć na ławkach i przekroczyć Bukowczański Potok. Cały spacer zajmuje około 3 godzin. Przy parkingu w Bukowcu stoi wiata turystyczna, natomiast na szczycie znajdziesz drewnianą wieżę, stoły, ławy i niewielki schron. Z dzieckiem można tu wędrować, ale wózek się nie sprawdzi — dla malucha warto zabrać nosidło i solidne buty.

Na górze czeka widokowy finał: z wieży podziwia się połyskujące Jezioro Solińskie, Góry Sanocko-Turczańskie, Otryt oraz połoniny Wetlińską i Caryńską, a przy dobrej przejrzystości również Tarnicę. Drewniana wieża ma dziewięć metrów wysokości i powstała w 2014 roku. Umieszczona na niej panorama z nazwami szczytów ułatwia rozpoznawanie widocznych gór. Korbania przyciąga wielu turystów, zwłaszcza latem, dlatego na spokojniejszy spacer warto wybrać poranek, późne popołudnie albo dłuższy, okrężny wariant szlaku. To świetna alternatywa dla wymagającej wyprawy na połoniny: krótka i przyjemna, a na koniec nagradza panoramą, którą można podziwiać, odpoczywając przy wieży.

Góra Jawor nad Soliną — widoki dostępne kolejką gondolową

Najchętniej podziwiam Górę Jawor z przeszklonej gondoli, która odjeżdża z dolnej stacji przy deptaku w Solinie, niedaleko zapory. Trasa do górnej stacji liczy 1,58 km, a przejazd trwa około 8 minut. W tym czasie można nacieszyć się widokiem turkusowej tafli Jeziora Solińskiego, zielonych wzgórz i tamy. Po drodze kolejka mija pięć podpór; najwyższa ma 75 m, a w najwyższym punkcie wagoniki suną około 100 m nad ziemią. Ośmioosobowe gondole kursują od 2022 roku, a kolej należy do najnowocześniejszych w Polsce. Na szczycie Góry Jawor, położonym na wysokości 741 m n.p.m., stoi 55-metrowa wieża widokowa z tarasem, trzema windami i krótkim, przeszklonym skywalkiem. Rozciąga się stamtąd panorama niemal całego Jeziora Solińskiego, Jeziora Myczkowskiego i bieszczadzkich wzgórz. Przy dobrej widoczności można dostrzec także odległe szczyty, w tym Tarnicę oraz Połoniny Caryńską i Wetlińską.

Na górze warto zostać dłużej. Osobny bilet na wieżę obejmuje również wizytę w przeszklonej kawiarni piętro niżej, a tuż obok działa Karczma Jawor. Rodziny mogą odwiedzić park „Tajemnicza Solina”, poświęcony legendom o Biesach i Czadach. Na labirynty, ścieżki, zadania i pozostałe atrakcje dobrze przeznaczyć 2–3 godziny; w pobliżu znajduje się też zjeżdżalnia grawitacyjna „Bieszczadzka Furia”. Latem kolej zwykle kursuje od 9:00 do 20:00, jednak godziny zależą od sezonu, pogody i prac konserwacyjnych. Orientacyjne ceny biletów w obie strony wynoszą około 49 zł za normalny i 39 zł za ulgowy, choć w innym cenniku podano odpowiednio 45 zł i 35 zł. Dlatego przed wizytą sprawdzam aktualne stawki i godziny. W sezonie kupuję bilet online, ponieważ kolejki do kas potrafią się wydłużyć. Jeśli chcę podziwiać zachód słońca nad jeziorem, przyjeżdżam wcześniej; jesienią panorama zyskuje dodatkowy urok dzięki złotym i czerwonym zboczom.

Oto kilka atrakcji i udogodnień, które warto uwzględnić podczas wizyty na Górze Jawor:

• przejazd przeszkloną gondolą nad Jeziorem Solińskim;
• wejście na wieżę widokową i przeszklony skywalk;
• wizyta w kawiarni lub Karczmie Jawor;
• park „Tajemnicza Solina” oraz zjeżdżalnia „Bieszczadzka Furia”.

Holica koło Ustrzyk Dolnych — panorama gór i okolicznych wzgórz

Z Ustrzyk Dolnych wyruszyłam na Holicę, by zobaczyć miasto i bieszczadzkie wzgórza z innej perspektywy. Szczyt wznosi się na 761 m n.p.m. i należy do pasma Żukowa. Prowadzi na niego m.in. trasa Szlaku Korony Ustrzyckich Gór, który łączy pięć wzniesień: Kamienną Lawortę (769 m), Małego Króla, Holicę, Gromadzyń i Orlik. Cała, około 15-kilometrowa pętla to propozycja na solidną jednodniową wycieczkę. Główną atrakcją Holicy jest 35-metrowa wieża widokowa, otwarta w 2023 roku. Z jej tarasu podziwiałam panoramę Ustrzyk Dolnych, okoliczne pasma i falujące wzgórza, a przy dobrej widoczności także błyszczące w oddali Jezioro Solińskie.

Widok z Holicy obejmuje nie tylko jeden górski grzbiet: łagodne, zalesione wzniesienia przechodzą w dalsze pasma Bieszczadów, a krajobraz zmienia się wraz z porami roku. Latem dominuje zieleń, jesienią bukowe lasy mienią się złotem i czerwienią, natomiast zimą panorama zyskuje spokojny, surowy charakter. Dlatego Holica sprawdzi się zarówno podczas krótkiego wypadu z miasta, jak i dłuższej wędrówki po okolicznych szczytach. Warto zabrać aparat i wodę, a także zarezerwować chwilę na tarasie — rozległa bieszczadzka sceneria przyciąga wzrok.

Sine Wiry — leśne przełomy Wetlinki i skalne progi

W rezerwacie Sine Wiry Wetlinka wcina się między leśne zbocza i przeskakuje przez skalne progi, tworząc kaskady, kamienne łachy oraz głębokie, stalowoszare tonie. Poetycka nazwa nawiązuje do dawnej gwary: „wir” oznaczał spokojną, głęboką wodę, a „siny” opisywał jej ciemny, granatowy odcień. Rezerwat powstał w 1987 roku i zajmuje około 450 hektarów. Chroniony przełom ciągnie się przez mniej więcej 9 kilometrów u stóp Połomy (776 m n.p.m.). Najłatwiej dotrzeć tu z Polanek, przy drodze wojewódzkiej nr 894 między Dołżycą a Bukowcem. Z parkingu czeka mnie około 1,5 godziny łagodnego marszu w jedną stronę leśną, szutrową drogą, a cała wycieczka zajmuje zwykle 2,5–3 godziny. Wstęp jest bezpłatny, jednak latem przyjeżdżam wcześniej, bo miejsca parkingowe szybko znikają.

Najchętniej wypatruję Wetlinki między bukami i jodłami, po czym schodzę ścieżkami widokowymi nad wodę, gdzie nurt pieni się wokół potężnych głazów. Po drodze mijam skalne wychodnie i słynnego „Łosia z Zawoju” — drzewo przypominające kształtem leśne zwierzę. Okolica kryje także ślady dawnych wsi. Zawój, wzmiankowany już w 1552 roku, wysiedlono w 1947 roku. Dziś przypominają o nim między innymi cmentarz z dwoma zachowanymi nagrobkami, kamienne podmurówki oraz ponad 200-letnia lipa o obwodzie pnia około 6 metrów. Warto też pamiętać, że Jezioro Szmaragdowe już nie istnieje — powstało po osuwisku z Połomy w 1980 roku, a pozostały po nim wspomnienia i zmieniony bieg rzeki. Trasa jest spokojna i malownicza, ale prowadzi przez dziki las, będący ostoją niedźwiedzi, wilków i rysi. Dlatego trzymam się szlaku i niczego nie zrywam.

Źródła:

1. https://bdpn.gov.pl/informacja-turystyczna-1
2. https://bdpn.gov.pl/szlaki-turystyczne/sciezka-przyrodnicza-polonina-wetlinska
3. https://bdpn.gov.pl/pliki-do-pobrania/pobierz/23ccecf4-a581-43f8-ab2f-7c53de19533f.pdf
4. https://bdpn.gov.pl/szlaki-turystyczne/sciezka-przyrodnicza-polonina-carynska
5. https://bdpn.gov.pl/aktualnosci/polonina-carynska-wyrozniona
6. https://bdpn.gov.pl/pliki-do-pobrania/otworz/d486f8f3-4dc4-4a97-a8f4-31b37d692364.pdf
7. https://podkarpackie.travel/en/articles/must-visit---5-trails-in-the-bieszczady-mountains
8. https://podkarpackie.travel/produkt/wieza-widokowa-w-mucznem---
9. https://podkarpackie.travel/artykuly/10-najciekawszych-wiez-widokowych-na-podkarpaciu
10. https://podkarpackie.travel/produkt/kolejka-gondolowa-nad-solinia